บทที่ 15 นอนร่วมเตียงกันครั้งแรก
ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นถาม ซ่งซินหย่าคงคิดว่าอีกฝ่ายกำลังลวนลามเธอแน่
แต่เธอรู้ว่าฉินอวี่เฮ่อไม่ใช่คนแบบนั้น
เขากำลังหารือผลลัพธ์จาก “ทบทวนก่อนเรียน” กับเธออย่างจริงจังจริง ๆ
ถ้าเธอตอบว่าไม่ชอบ เธอคิดว่าเขาคงเปลี่ยนวิธีแก้โจทย์ใหม่ อย่างเช่นปรับแรงจูบ เปลี่ยนตำแหน่งที่จูบ เปลี่ยนจากจูบอ่อนโยนเป็นเลียและขบกัดอย่างเร่าร้อน แล้วกดเธอไว้ทบทวนอีกรอบ
ถ้าอย่างนั้น เธอเป็นโจทย์คณิตศาสตร์ของเขาหรือไง
โธ่เอ๊ย คำถามแบบนี้จะให้เธอตอบอย่างไร
ซ่งซินหย่าจึงเลือกแกล้งหลับ หลับตาแน่น คนที่ไม่เคยกรนสักครั้งจงใจส่งเสียงกรนเบา ๆ ออกมา
ฉินอวี่เฮ่อหันมามองเธออย่างประหลาดใจ เขาเพิ่งพูดไปแค่สามประโยค เธอก็หลับแล้วหรือ
ร่างกายแข็งแรงกำยำของเขาขยับเข้าใกล้ ใบหน้าหล่อเหลาแทบจะแนบกับใบหน้าของเธอ ลมหายใจอุ่น ๆ เป่ารดใบหูที่ไวต่อสัมผัสของเธอ
ยังดีที่ปิดไฟแล้ว เขาจึงมองไม่เห็นใบหูที่แดงก่ำของเธอ
ในห้องสลัว ฉินอวี่เฮ่ออาศัยแสงจันทร์เห็นว่าซ่งซินหย่าหลับตาสนิท อืม เธอหลับไปจริง ๆ ด้วย
………
กลางดึก ฉินอวี่เฮ่อสะดุ้งตื่นเพราะรู้สึกร้อน
เขาก้มลงมอง แล้วพบว่าเด็กสาวที่ตอนแรกนอนอยู่ริมเตียง ตอนนี้มานอนอยู่ในอ้อมแขนของเขาแล้ว
ใบหน้าของเธองดงามสดใส ยามตื่นก็ดูเจิดจ้าจนใคร ๆ ต้องตะลึง แต่ตอนนี้พอหลับอยู่ในอ้อมแขนเขา ขนตายาวเป็นแพดั่งพัดเล็ก ๆ ปรือลง ให้ความรู้สึกไร้เดียงสาน่ารักแบบเด็ก ๆ
ราวกับเด็กน้อยที่พึ่งพาผู้ใหญ่และชอบเกาะติดไม่ยอมห่าง
ฤดูร้อน ร่างกายสองร่างแนบชิดกัน ถ่ายทอดไออุ่นให้กัน ทำเอาร้อนอยู่ไม่น้อย
ฉินอวี่เฮ่อเป็นคนขี้ร้อนมาแต่ไหนแต่ไร
เขามองเธอที่หลับสนิท มือที่เดิมทีตบเบา ๆ เปลี่ยนเป็นโอบกอด เขากอดเธอไว้ ทนร้อนอยู่อย่างนั้น แล้วก็หลับไปอย่างรวดเร็ว
เช้าวันรุ่งขึ้น ซ่งซินหย่าตื่นแต่เช้า
เธอเคยชินกับการตื่นเช้าออกกำลังกายทุกวัน จนนาฬิกาชีวิตเข้าที่เข้าทางแล้ว
แต่วันนี้พอตื่นขึ้นมา ความรู้สึกกลับไม่เหมือนเดิม
เธอลืมตาขึ้นก็พบว่าตัวเองแนบชิดกับร่างของฉินอวี่เฮ่อ แก้มแนบอยู่กับไหล่ของเขา มือทั้งสองกอดแขนเขาไว้ในอ้อมแขน ราวกับกอดสมบัติล้ำค่าแน่นหนา