บทที่ 14 “ทบทวนก่อนเรียน”
ซ่งซินหย่ารู้สึกว่าตัวเองดื่มไปยังไม่มากพอ สัมผัสนั้นชัดเจนเหลือเกิน ผิวกายตรงที่ริมฝีปากของเขาประทับจูบ ร้อนผ่าวราวกับถูกเปลวไฟลูบไล้ ประหนึ่งมีกระแสไฟฟ้าแล่นผ่าน
หัวใจของเธอเต้นรัวอย่างควบคุมไม่ได้ ราวกับกำลังจะกระแทกทะลุอกออกมา
ริมฝีปากร้อนผ่าวของเขาจูบลงบนเนินอกของเธอ แล้วยังเลื่อนต่ำลงไปอีก
เธอรู้สึกว่าตัวเองแทบจะทนไม่ไหว หัวใจเหมือนจะกระเด้งออกมาอยู่แล้ว
รู้อย่างนี้เธอน่าจะดื่มให้มากกว่านี้ ดื่มจนเมามายหมดสติไปเลย จะได้ปล่อยให้เขากินบุฟเฟต์ให้เต็มที่
ฉินอวี่เฮ่อวางฝ่ามือลงบนแผ่นหลังของเธอ แล้วออกแรงดันเธอไปข้างหน้า
อกของซ่งซินหย่าแอ่นไปข้างหน้า ลำคอเอนพับไปด้านหลัง ลำคอระหงขาวผ่องตึงเป็นส่วนโค้งงดงาม
ท่านี้ทำให้เขาจูบเธอได้สะดวกยิ่งขึ้น
จุมพิตร้อนผ่าวของเขาประทับลงมาไม่ขาดสาย คลอเคล้ากลิ่นหอมของไวน์แดงและความอ่อนหวานเร่าร้อนที่ยากจะปฏิเสธ
ลมหายใจของซ่งซินหย่ายิ่งสับสน นิ้วมือที่วางอยู่บนโต๊ะจิกขอบโต๊ะแน่น จนพื้นผิวเรียบเนียนถูกเล็บจิกเป็นรอยเล็ก ๆ หลายจุด
เธอทำอะไรไม่ถูก ทั้งประหม่าและหวั่นไหว แขนสั่นระริกจนมือเลื่อนไปด้านข้าง แล้วไปโดนขวดไวน์แดงเข้า
เสียงโครมดังขึ้น ขวดไวน์แดงล้มลงบนโต๊ะ ของเหลวสีแดงไหลทะลักออกมา กลิ่นหอมเข้มข้นของเหล้าลอยอบอวลไปทั่วห้อง
น้ำไวน์สีแดงไหลกระจายไปทั่วโต๊ะ ก่อนจะทันเปื้อนชุดนอนสีขาวของซ่งซินหย่า แขนของฉินอวี่เฮ่อก็ช้อนเอวบางของเธอขึ้นมาในคราวเดียว แล้วอุ้มเธอขึ้นด้วยแขนข้างเดียว
ชายกระโปรงยังคงขาวสะอาดไร้ตำหนิ ราวกับดอกทิวลิปที่กำลังผลิบาน พลิ้วเป็นส่วนโค้งงดงามกลางอากาศ ก่อนที่เขาจะกดเธอลงบนโต๊ะ
เธอใช้มือทั้งสองยันโต๊ะ ริมฝีปากแดงระเรื่อเปล่งเสียงอุทานอย่างตกใจ “อ๊ะ...คุณฉิน...”
เสียงของเธอสั่นพร่า อ่อนหวานเย้ายวน ลอยเข้าหูแล้วชวนให้ใจละลาย