บทที่ 16 ย้ายบ้าน อยู่ด้วยกัน
เรื่องย้ายบ้านซ่งซินหย่าไม่ต้องลงมือเองเลยสักนิด ฉินอวี่เฮ่อจัดคนมืออาชีพมาให้เรียบร้อย
ผู้หญิงสองคนช่วยซ่งซินหย่าเก็บของ ส่วนผู้ชายสองคนช่วยซ่งถิงเหย่
ผู้ช่วยส่วนตัวที่คอยติดตามฉินอวี่เฮ่อมาตลอด วันนี้อยู่ข้างซ่งซินหย่าตลอดทั้งวัน คอยรับคำสั่งจากเธอ
บ้านสองห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่นที่เดิมก็ไม่ได้กว้างขวางอยู่แล้ว มีคนเดินไปเดินมาขวักไขว่ จนซ่งซินหย่ากับซ่งถิงเหย่กลายเป็นสองคนที่ว่างที่สุด
เก้าอี้สามขาต้องทิ้งแน่นอน โต๊ะเก่าที่สีลอกก็ไม่มีอะไรน่าเสียดาย ส่วนพัดลมเก่าที่พอเปิดก็หอบหายใจฟืดฟาดเหมือนคุณปู่ใกล้สิ้นใจ จะโยนทิ้งไปก็ไม่เห็นต้องเสียดาย
ซ่งถิงเหย่เดินเข้าไปในครัว “เอาเครื่องล้างจานเครื่องนี้ไปด้วย ปีนี้ฉันเพิ่งซื้อจากตลาดมือสองเซียนหยู สภาพใหม่แปดสิบเปอร์เซ็นต์”
ผู้ช่วยยิ้มจาง ๆ “ประธานฉินเป็นคนรักความสะอาด ของที่คนอื่นเคยใช้แล้ว ท่านไม่ใช้หรอกครับ”
“เครื่องเรือนในตึกจวินฉือจิ้นมีครบทุกอย่าง ล้วนเป็นรุ่นใหม่ล่าสุดและทันสมัยที่สุด โต๊ะอาหารกราฟีนในห้องนั่งเล่นมีระบบทำความร้อนอัจฉริยะ วางอาหารไว้บนนั้นแล้วจะไม่เย็นเลยครับ”
“คุณซ่ง คุณชายซ่ง ของใช้ในตึกจวินฉือจิ้นเตรียมไว้ครบครันแล้ว พวกคุณแค่ย้ายเข้าไปก็พอครับ”
เมื่อเป็นเช่นนี้ ซ่งซินหย่ากับซ่งถิงเหย่จึงไม่ต้องขนของไปมากนัก ไม่นานสัมภาระทั้งหมดก็ถูกเก็บใส่กล่องเรียบร้อย
ผู้ช่วยถามว่า “คุณซ่งครับ เบอร์โทรเจ้าของบ้านเท่าไรครับ ผมจะติดต่อเจ้าของบ้านเพื่อยกเลิกสัญญาเช่าให้”
สีหน้าของซ่งซินหย่ากับซ่งถิงเหย่เปลี่ยนไปพร้อมกัน
ซ่งถิงเหย่พูดเสียงเบาว่า “ถ้าเรายกเลิกสัญญาเช่าบ้านหลังนี้ แล้ววันไหนยู่ยู่กลับมา เธอจะหาเราไม่เจอนะ”
ซ่งซินหย่าเข้าใจความคิดของซ่งถิงเหย่ จึงบอกผู้ช่วยว่า “บ้านหลังนี้มีความหมายพิเศษสำหรับพวกเรา เราไม่ยกเลิกสัญญาเช่าค่ะ”