บทที่ 17 ร่างกายเขาแข็งแรงมาก…
ซ่งซินหย่าขึ้นไปยังห้องนอนชั้นสองที่ฉินอวี่เฮ่อเตรียมไว้ให้
นี่คือห้องหอของเธอกับเขา
การตกแต่งยังคงเป็นสไตล์นอร์ดิกสมัยใหม่ ใช้สีดำ ขาว และเทาเป็นหลัก เฟอร์นิเจอร์กับตู้เป็นสีอ่อน พื้นปูพรมขนยาวสีขาว เรียบง่าย หรูหรา และทันสมัย
เป็นสไตล์ฉินอวี่เฮ่ออย่างแท้จริง
ซ่งซินหย่าถามผู้ช่วยว่า “คุณฉินมาพักที่บ้านหลังนี้บ่อยไหมคะ?”
ผู้ช่วยตอบว่า “ไม่บ่อยครับ ประธานฉินมีอสังหาริมทรัพย์หลายแห่ง บ้านหลังนี้เป็นเพียงหนึ่งในนั้น แน่นอนว่าตอนนี้บ้านหลังนี้เป็นของคุณซินหย่าแล้วครับ”
ซ่งซินหย่าถามต่อว่า “คืนนี้คุณฉินจะมาที่นี่ไหมคะ?”
ผู้ช่วยคิดจะตอบว่าไม่มา เพราะตามแผนแล้ว คืนนี้ประธานฉินจะหารือเรื่องมาตรการกระตุ้นการบริโภคด้านการเงินกับเจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐบาล
แต่เพราะสองครั้งก่อนเขาเดิมพันกับคนขับรถอย่างมั่นอกมั่นใจ แล้วถูกตบหน้าจนแพ้ยับทั้งสองครั้ง ผู้ช่วยจึงเข้าใจหลักการข้อหนึ่งว่า เรื่องที่เกี่ยวกับคุณซ่ง ประธานฉินดูเหมือนจะยอมแหกกฎทุกอย่างเพื่อเธอเสมอ
ผู้ช่วยจึงพูดจาวกวนว่า “สถานการณ์ก็คือสถานการณ์ตอนนี้ครับ ส่วนสถานการณ์จะเป็นอย่างไรต่อไป ก็ต้องดูสถานการณ์อีกทีครับ”
ซ่งซินหย่าเข้าใจแล้วว่าเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกัน
หลังจากซ่งซินหย่าเก็บเสื้อผ้าที่นำมาด้วยใส่ตู้เสร็จ และลงมาชั้นหนึ่ง คนรับใช้ก็เตรียมอาหารเสร็จแล้ว บนโต๊ะเต็มไปด้วยวัตถุดิบราคาแพงนานาชนิด
ท้องของซ่งถิงเหย่เหมือนหลุมไร้ก้น กินข้าวเสร็จไม่นานก็หิวอีก ต่อให้อิ่มแล้วก็ยังกินต่อได้อีกสองชาม
เขามานั่งรออาหารอยู่ที่โต๊ะตั้งนานแล้ว แต่เมื่อซ่งซินหย่ายังไม่มา เขาก็นั่งเรียบร้อย ไม่ยอมแตะตะเกียบ
ซ่งซินหย่าหยิบตะเกียบขึ้นมาและกินคำแรกก่อน ซ่งถิงเหย่ถึงค่อยเริ่มกิน
ซ่งซินหย่าไม่เคยบังคับให้ซ่งถิงเหย่ทำแบบนี้ เขาเป็นฝ่ายยืนกรานทำเองมาตลอด
พี่สาวต้องมาก่อน นี่คือหลักการของซ่งถิงเหย่
อาหารมื้อแรกของซ่งซินหย่ากับซ่งถิงเหย่าในบ้านหลังนี้ถูกปากพวกเขามาก
ซ่งถิงเหย่พูดว่า “ไม่คิดเลยว่าพี่เขยจะชอบอาหารรสเผ็ดเหมือนพวกเรา รสนิยมเหมือนกันเลย”