ทั่วทั้งแคว้นทูฟานสงบเรียบร้อยแล้ว ระเบียบวินัยในนครหลวงมั่นคงดี
กองทัพกุยอี้ประจำการอยู่ที่ดินแดนตะวันตกนานกว่าครึ่งเดือน
เฉินเฟิงปลอบโยนราษฎร จัดระเบียบพลทหารที่ยอมแพ้ ชำระบัญชีขุนนางเก่าของทูฟาน อายัดคลังหลวง สำรวจทำเนียบดินแดน
คำสั่งการต่างๆ ทยอยประกาศใช้ แผ่นดินตะวันตกที่วุ่นวายมาร้อยปี ได้เข้าสู่ระเบียบเรียบร้อยอย่างแท้จริงเป็นครั้งแรก
ชนเผ่าตะวันตกรอบข้างอีกสิบกว่าเผ่า หัวหน้าเผ่าทั้งใหญ่เล็กและใกล้ไกล
จากที่แต่แรกเฝ้าดูอยู่อย่างหวาดหวั่น ค่อยๆ มองเห็นกระแสใหญ่ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ
ทูฟานสิ้นแล้ว
กาเอ่อร์ถูกจับ จามปูถูกจับเป็นเชลย ราชสำนักล่มสลาย
อำนาจอันเกรียงไกรที่ครองดินแดนตะวันตกร้อยปีพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง
สิ่งที่เข้ามาแทนที่ คือองค์ไท่จื่อแห่งต้าเจิน ผู้ชนะศึกเพียงครั้งเดียวก็ล้มประเทศหนึ่งได้ และไร้ผู้ใดต้านทาน
ชนเผ่าตะวันตกทั้งปวง หมดสิ้นซึ่งความคิดริษยาใดๆ
พวกเขาอยู่ระหว่างต้าเจินและทูฟานมาหลายชั่วอายุคน
เอนไปตามลม ดูว่าใครแข็งแกร่ง เข้าใจการอ่านสถานการณ์เป็นอย่างดี
ก่อนหน้านี้ที่พึ่งพาทูฟาน ก็เพราะทูฟานแข็งแกร่ง
บัดนี้องค์ไท่จื่อเฉินเฟิงนำทัพเพียงหมื่นกว่าคนบุกล้มประเทศหนึ่งได้สำเร็จ
อานุภาพศักดิ์สิทธิ์สั่นสะเทือนไปทั่วทะเลทรายอันกว้างใหญ่ หัวหน้าเผ่าเหล่านี้รู้แจ้งอยู่ในใจ
ต่อไปนี้ฟ้าดินของดินแดนตะวันตก คือฟ้าดินของเฉินเฟิง
กองทัพกุยอี้กำหนดยกพลกลับในสามวัน
เดินทางกลับเมืองหลวง เพื่อเตรียมจัดพิธีฉลองชัยชนะอันยิ่งใหญ่
ในเวลากลางวัน หัวหน้าเผ่าต่างๆ เรียงคิวเข้าสู่เมืองตามระเบียบ
มอบวัวแกะเครื่องบรรณาการ ทองคำมุกแพร พร้อมคารวะอย่างเปิดเผย ถวายฎีกาสวามิภักดิ์
มารยาทอ่อนน้อม ท่าทางถ่อมตน ล้วนเป็นไปตามขั้นตอนทางการที่เปิดเผย
แต่ทุกคนรู้ดี การยอมจำนนต่อหน้าเป็นเพียงการรักษาชีวิต
การสวามิภักดิ์เป็นการส่วนตัวต่างหาก ถึงจะรักษาแผ่นดินของบรรพบุรุษไว้ได้
ยามราตรีมาเยือน
ตำหนักพลับพลาในนครหลวงจุดตะเกียงสลัวสงบ
บรรดาแม่ทัพต่างทำหน้าที่ของตน ค่ายทหารนอกเมืองเป็นระเบียบเรียบร้อย การลาดตระเวนในเมืองก็เป็นระเบียบ