ข่าวคราวแพร่สะพัดไปถึงกองทัพต่างๆ ในราชธานี
ภายในสี่ค่ายทัพใหญ่ เหล่าทหารที่มิได้เข้าร่วมการซ้อมรบ ต่างตื่นเต้นจนหน้าซื่อแดงก่ำ
เดิมทีคิดว่าไร้โอกาสเข้าร่วมการซ้อมรบแล้ว ใครเล่าจะคาดคิดว่ายังมีความยินดีที่ไม่คาดฝัน และความยินดีในครานี้ อยู่ที่สองคำว่า "อารักขาฝ่าบาท"
ไม่สำคัญว่าใช่การซ้อมรบหรือไม่ ขอเพียงได้บุกไปถึงเบื้องหน้าฝ่าบาท แม้เพียงได้เห็นพระพักตร์องค์ฮ่องเต้สักแวบหนึ่ง ก็เป็นความดีความชอบอันยิ่งใหญ่แล้ว
"พวกเจ้าจงหยิบอาวุธ นำเครื่องมือที่ใช้ฝึกซ้อมตามปกติติดตัวไปด้วย จงตามข้าไปอารักขาฝ่าบาท!"
"พ่ะย่ะค่ะ!"
กองทัพราชองครักษ์ ทหารราชองครักษ์ องครักษ์พันหนิว ต่างรีบจัดตั้งกองทัพผสมขึ้นอย่างรวดเร็ว นำโดยขุนนางกรมทหารผู้รับผิดชอบดูแลราชธานีซึ่งมิได้เข้าร่วมการซ้อมรบ จินขวงไห่ คุมทัพด้วยตนเอง เร่งรีบมุ่งหน้าไปยังเขาจินผิงโดยมิได้หยุดพัก
เขาเป็นคนสนิทในสายของจ้าวอู๋จี๋ ด้วยระบอบของต้าเจิน อำนาจบัญชาการกองทัพเป็นของสำนักชูมี่ เขาจึงมิได้มีอำนาจหลักในการคัดเลือกขุนนางฝ่ายบู๊ ดูแลทะเบียนทหาร หรือยุทโธปกรณ์ อำนาจที่แท้จริงหาได้มากมายไม่
แต่คราวนี้ต่างออกไป วิชาการซ้อมรบเป็นการอารักขาฝ่าบาท จึงเป็นโอกาสให้เขาได้แสดงความสามารถ
นอกเหนือจากทหารราชองครักษ์แล้ว รีบรวบรวมกำลังพลที่พอจะระดมได้ทั้งหมด เดินทัพกันอย่างคับคั่งมุ่งสู่เขาจินผิง
กองทัพต่างๆ รอบราชธานีทยอยเดินทางมาถึงเชิงเขาไม่ขาดสาย ยามนี้ไร้ผู้บังคับบัญชา จินขวงไห่ในฐานะขุนนางกรมทหารจึงรับอำนาจบัญชาไว้ทันที
โอกาสอันน่าอวดดีเช่นนี้ เขาจะยอมพลาดได้อย่างไร