กลางภูเขา
หน่วยรบพิเศษรายงานความเคลื่อนไหวล่าสุดของศัตรูให้เฉินเฟิงทราบ
เมื่อรู้ว่าสี่ค่ายทัพใหญ่เป็นทัพหน้าในการบุกขึ้นเขา กรมทหารจินขวงไห่ก็นำกองทัพผสมจากเมืองหลวงตามมาติด ๆ เฉินเฟิงก็หัวเราะเบา ๆ
ยังคงคิดบัญชีแบบเดิม ไม่มีความก้าวหน้าหรือก้าวหน้าเลยแม้แต่น้อย
อยากได้หัวของข้า ก็ต้องมีความสามารถพอที่จะเอาไปได้
เขายกมือขึ้น:
“รายงานสถานการณ์การป้องกัน”
หลินเซียวกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง:
“ทูลองค์ไท่จื่อ พวกนักรบได้เสริมความแข็งแกร่งให้กับกับดักทุกชนิด ภายในนั้นมียาพิษของหยวนอิ่ง รับรองได้ว่าพวกมันจะต้องทรมานอย่างแน่นอน”
เฉินเฟิงพยักหน้า:
“หน่วยรบพิเศษจงรายงานสถานการณ์แนวหน้าตลอดเวลา หาโอกาสจับตัวแม่ทัพใหญ่ของศัตรูมาทั้งเป็น”
หลินเซียวยิ้มกว้าง:
“ได้เลยฝ่าบาท รอชมได้เลย”
พูดจบก็หายวับไปในพริบตา
เซียวหงอิงและจิงเฉา ต่างคนต่างสร้างแนวป้องกันเสร็จสิ้น ในขณะที่เหล่านักรบกำลังชักธนูเตรียมยิง สี่ค่ายทัพใหญ่ก็บุกขึ้นมาก่อนเป็นพวกแรก
“ชิ้ว ๆ ๆ——”
“พึบ ๆ ๆ——”
ทันทีที่ทหารแนวหน้าแรกพุ่งขึ้นมาถึงถนนบนภูเขา ลูกธนูก็หลั่งไหลมาจากทั่วทุกทิศทาง ทำให้พวกมันตกใจไม่ทันตั้งตัว
“แผละ ๆ ๆ ๆ——”
ลูกธนูพุ่งเข้าถูกตัวราวกับฝน ทหารตายในสนามรบทันทีเป็นร้อยนาย ที่เหลือก็ถอยไปยืนดูอยู่ข้าง ๆ
ทหารที่ไม่ถูกลูกธนูได้รับคำสั่งเด็ดขาด ต้องฉีกแนวป้องกันออกมาให้ได้ไม่ว่าจะแลกด้วยอะไร พวกมันจึงได้แต่กัดฟันบุกขึ้นไป พอโดนยิงไปหลายระลอก ก็ไม่สามารถรุกคืบไปได้แม้แต่ก้าวเดียว
นายทัพรู้สึกทนไม่ไหว ยังไม่ทันได้เห็นหน้าศัตรูก็เสียหายไปมากมายขนาดนี้ ถ้าปล่อยให้เรื่องนี้แพร่ออกไป จะไม่ถูกหัวเราะเยาะเอาหรือ?
เขาจึงจัดการจัดตั้งหน่วยพลีชีพอย่างรวดเร็ว ทะยานขึ้นไปท่ามกลางสายฝนธนู
นายทัพเป็นเช่นนี้ เหล่าทหารก็ยิ่งไม่มีข้อแก้ตัว อย่างไรเสียการซ้อมรบครั้งนี้ก็ไม่ตายจริง ต่างคนต่างก้มหน้าบุกขึ้นไป
กลวิธีนี้ได้ผลจริง ๆ สี่ค่ายทัพใหญ่ต้องจ่ายราคาด้วยทหารหลายพันนาย ก่อนจะบุกขึ้นไปถึงถนนบนภูเขาได้สำเร็จ เมื่อขึ้นไปอีกหน่อยก็จะเป็นทางเดินเล็ก ๆ ในป่า
นายทัพยกมือใหญ่โบก:
“ทุกคนรีบขึ้นไปให้หมด ผลักดันทะลวงไปให้ตลอดแนว”