หน่วยรบพิเศษหานหลงออกเดินทางสู่ชายแดนล่วงหน้าสามวัน พกพาแผนที่ดินแดนตะวันตกอย่างละเอียดติดตัวไปด้วย ระหว่างทางเก็บรวบรวมข้อมูลข่าวสารทุกอย่าง
พร้อมกันนั้น เหล่าทหาร 1,600 นายในจวนตระกูลฮวาซีก็เข้าสู่การคัดเลือกอันโหดเหี้ยม
เพิ่มความเข้มข้นขึ้นไปอีกขั้นจากสัปดาห์ปีศาจเดิม
เฉินเฟิงควบคุมดูแลด้วยตนเอง คน 1,000 นายนี้ เขาจะคัดเลือกเอาที่เก่งที่สุดในบรรดาเก่ง
ระหว่างนั้น ตัวต่อตัวนำคนมาเยี่ยมเยือน
ในห้องรับแขก
"องค์ชายเสด็จไปดินแดนตะวันตกครานี้ ตัวต่อตัวขอยอมตามเสด็จ ประสานมือคารวะ!"
เฉินเฟิงตะลึงไปครู่หนึ่ง เห็นนางเก็บข้าวของเตรียมพร้อมแล้ว ท่าทางอยากจะออกศึกไปกับตนถึงดินแดนตะวันตกหรืออย่างไร?
"เจ้าจะ...?"
กวาดสายตาไปด้านหลังนาง เห็นใบหน้าที่คุ้นเคยสองคนในหมู่ผู้ติดตาม คือพ่อลูกคู่นั้นที่เลี้ยงเหยี่ยวฝึกสุนัขอยู่ที่สวนหลังในตำหนักบูรพาเมื่อวันก่อน
เมื่อเฉินเฟิงสายตามองมา เหล่าผู้ติดตามพร้อมใจกันคำนับ
ตัวต่อตัวเอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งขรึม:
"องค์ชายไม่เคยเสด็จไปดินแดนตะวันตก ครานี้จำต้องฝ่าดงทัพเข้าไปในเมืองเปลี่ยว ย่อมเป็นเกมความเป็นความตาย หม่อมฉันหากมิได้อยู่เคียงข้างองค์ชาย ก็วางใจไม่ลงจริง ๆ"
เฉินเฟิงเดาเจตนาของนางได้แล้ว ยิ้มบาง ๆ:
"องค์หญิงน้อยอย่าเป็นเช่นนี้ ข้ารู้ความสามารถของเจ้า แต่การศึกครานี้ คนมากมิได้แปลว่าดี ยิ่งไปกว่านั้น คมมีดต้องใช้กับที่คม เจ้าอยู่ในเมืองหลวงยังมีประโยชน์มหาศาล"
ตัวต่อตัวไม่เข้าใจ:
"องค์ชายจะรังเกียจหม่อมฉันหรือไม่?"
เฉินเฟิงรีบอธิบาย:
"องค์หญิงน้อยอย่าได้เข้าใจผิดเป็นอันขาด"
หยิบธนบัตรหนึ่งกำมือออกจากอก:
"ความหมายของข้าคือ ระหว่างที่ข้าไม่อยู่ ขอให้องค์หญิงน้อยช่วยเปิดร้านค้าสองสามแห่งในเมืองหลวงแทนข้า"
เขาคิดไว้แล้ว หากตัวต่อตัวไม่โผล่หน้าก่อนที่ตนจะออกรบ แสดงว่านางมิได้วางเดิมพันไว้กับตน ตนก็ไม่จำเป็นต้องเข้าไปหานางเอง