เฉินเฟิงคราวนี้ออกศึกตะวันตก นับเป็นการศึกภายนอกครั้งแรกในรอบร้อยปีของต้าเจิน
พิธีส่งทัพจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ราษฎรนับหมื่นหลั่งน้ำตาอธิษฐานให้องค์ไท่จื่อเสด็จกลับโดยสวัสดิภาพ
เฉินอิงและจ้าวอู๋จี๋ ต่างกล่าวคำอำลาอันโอ้อวด เฉินเฟิงแสดงยิ่งกว่าพวกเขาเสียอีก กล่าวลาอย่างอบอุ่นทีละคน
พิธีปฏิญาณตนสิ้นสุด เฉินเฟิงนำทัพพันนายเริ่มออกเดินทางอย่างเป็นทางการ
ข้างทางมีราษฎรรออยู่แล้ว เมื่อเห็นกองทัพมาถึง ต่างพากันนำเนื้อหมูเค็ม ไข่ ข้าวต้มแผ่น ที่เตรียมไว้ล่วงหน้า... แย่งกันยัดใส่มือทหาร:
"ลูกเอ๋ย เอาไปเถิด จำไว้ว่าต้องกลับบ้านอย่างปลอดภัย"
"ท่านเสี่ยวเจียงจวินลำบากแล้ว ขอฝากดูแลองค์ไท่จื่อด้วย รอพวกท่านกลับมาอย่างมีชัย"
"ฮือๆ... นี่คือไข่ต้มที่แม่นมต้มให้ รีบเก็บไว้กินระหว่างทางเถิด"
ราษฎรส่งทัพเป็นระยะทางหลายสิบลี้ จนถึงถนนหลวงเชิงเขา จึงจากลาด้วยความอาลัย มองกองทัพไกลออกไปจนเลือนลาง...
ระหว่างทาง เฉินเฟิงกำหนดตำแหน่งของทหารพันนาย
จิงเฉาและเซียวหงอิง ต่างนำทหารห้าร้อยนาย ตั้งเป็นกองซ้ายขวา ต่างดำรงตำแหน่งหัวหน้ากอง
ซวงเอ๋อร์เป็นองครักษ์ประจำตัวเฉินเฟิง คอยปกป้องเขาอย่างไม่ห่าง แถมยังรับข่าวสารจากหน่วยรบพิเศษอีกด้วย
บนราชรถ ซวงเอ๋อร์เบ้ตาแทบพลิกกลับ:
"นี่คือการศึก มิใช่การอวดอำนาจ หากรอรถม้าแกนั่งโยกไปถึงดินแดนตะวันตก กองทัพกุยอี้คงอดข้าวตายพอดี"