เฉินอวี่ที่หลับตาอยู่ แน่นอนว่าไม่ได้หลับ
เขาอยู่ใน[ช่องทางซิงค์ข้อมูลทั่วโลก] จ้องมองข้อความที่เลื่อนขึ้นลง
จนกระทั่ง—
[จางจื่อเซวียน: เพื่อนๆ ทุกคน ฉันคือจางจื่อเซวียนหัวหน้าชมรมโต้วาที ทีมเราไม่ได้อยู่บนรถตู้ แต่อยู่บนรถบัส คนเลยเยอะมาก...]
[จางจื่อเซวียน: นั่นทำให้เราเจอปัญหา ต้องการน้ำดื่มขวดจำนวนมาก หากเพื่อนคนไหนแลกเปลี่ยนได้ อยากให้ทักแชทส่วนตัวมาเลย ค่าตอบแทนคุยกันได้]
[หลี่เทียนหล่าง: จางจื่อเซวียน? ดอกไม้ประจำคณะนี่! ยังมีชีวิตอยู่เหรอ? ขอดูรูปหน่อย!]
[...]
"แน่ล่ะว่าแกยังไม่ตาย จางจื่อเซวียน"
"ก็จริง คนสารเลวอย่างแก ใครจะตายก่อน ก็ไม่ใช่แกหรอก"
"ชาติก่อน โดนแกกินไม่เหลือซาก"
"ชาตินี้ ฉันจะเอาคืนเป็นร้อยเท่า..."
แค่เห็นสามตัวอักษรนี้ เฉินอวี่ก็แทบระงับเจตนาฆ่าไม่อยู่
แต่เฉินอวี่คิดว่าไม่ช้าก็เร็วทั้งสองต้องเจอกัน ก็อดตื่นเต้นไม่ได้
จุดจอดต่อไป จะได้เจอไหม?
เฉินอวี่ไม่รู้ เพราะเขาก็ไม่ได้ทำนายอนาคตได้จริง
แต่ประสบการณ์ที่เคยมีบอกเขาว่า...
จุดจอดแรกเหมือนบทเรียนมือใหม่ อัตราการสูญเสียต่ำมาก
แต่จุดจอดที่สอง...
จะพลิกผันอย่างมหากาพย์!
เฉินอวี่ก็ไม่รู้ว่าจะต้องเจอกับอะไร แต่ร้อยเปอร์เซ็นต์ไม่ใช่ภารกิจง่ายๆ!
และเป้าหมายที่เขาตั้งไว้ให้ตัวเอง:
1.ตัวเองมีชีวิตอยู่
2.หงหลวนมีชีวิตอยู่
3.หัวหน้าห้องมีชีวิตอยู่