“ฉึก! ฉึก! ฉึก!”
“ฉึก! ฉึก! ฉึก!”
เพียงไม่กี่วินาที ทั้งคู่ก็ถูกตัดเท้าขาด ล้มลงกับพื้น ไม่มีทางต่อต้านได้อีก!
ชายเหล็กเส้นนั่นดูเหมือนจะเก่ง...
แต่ต่อหน้าพลังมหาศาลของเฉินอวี่ กลับไม่มีแม้แต่โอกาสง้างมือ!
“อ๊ากกกก! แกต้องตายไม่สงบ!”
“อ๊ากกก——!!!”
สภาพของพวกเขาตอนนี้ มีแต่คำว่าอนาถที่สุด!
เฉินอวี่เอ่ยเสียงเรียบ ประหยัดคำยิ่งกว่าทอง: “กระเป๋าส่วนรวม กระเป๋าส่วนตัว โล่งหมด แล้วส่งมาให้ผม”
“กระเป๋า? ฝันไปเถอะ! ฉันจะ...”
“ฉึก!”
ชายเหล็กเส้นพูดไม่ทันจบ เฉินอวี่ก็ฟาดขวานลงบนข้อเท้าของเขา!
“อ๊ากกก!!!”
“ผมพูดอีกครั้ง กระเป๋า โล่งหมด แล้วส่งให้ผม...”
น้ำเสียงของเฉินอวี่ไร้ความผันผวน
“ข้า...”
“ฉึก!”
“ข้า...”
“ฉึก!”
ทุกคำว่า “ข้า” ขาของเขาก็ถูกขวานตัดสั้นลงท่อนหนึ่ง!
ความเจ็บปวดนี้เกือบทำให้เขาหมดสติ!
จนชายอีกคนที่เห็นตลอดกระบวนการจากข้างๆ ถึงกับฉี่ราด กลิ่นสาบลอยคลุ้ง...
หลี่เมิ่งเหยาและคนอื่นๆ รีบปิดจมูก เบือนหน้าหนี ไม่กล้ามองมาก เลือดสาดเกินไป!
“ข้าจะบอก!”
“ฉึก!”
“ข้าจะบอกโว้ยยยยย!”
เฉินอวี่หยุดการฟาดฟันในมือ
ขาทั้งข้างของชายเหล็กเส้นถูกตัดเป็นท่อนๆ เละเป็นเนื้อเลือด
เขาเอ่ยอย่างอ่อนแรง: “ข้า...ข้า...เมื่อกี้ก็อยากพูด...แต่นาย...ไม่ให้โอกาส...”
เขาโกรธแทบตาย!
ชัดๆ ตั้งแต่ขวานแรกฟาดลงมา เขาก็เสียใจภายหลังที่ต่อรองแล้ว!