ต่อเนื่องไม่หยุด และยิ่งถี่ขึ้นเรื่อยๆ!
พื้นดินทั่วทั้งด่านหน้าที่ถูกแช่แข็งเริ่มสั่นสะเทือน!
หิมะบนหลังคาร่วงลงมาพรืดพราว หนาจนบดบังทัศนวิสัย!
ที่ทำให้ทุกคนปวดหัวที่สุดคือ...
เสียงกำลังใกล้เข้ามา!
และรวดเร็วอย่างมาก!
เหมือนมีสัตว์น้ำแข็งตัวหนึ่งตื่นขึ้น ก้าวย่างตรงเข้ามาชนที่นี่!
"บ้าอะไรเนี่ย?!"
หวังเมิ่งเมิ่งกรีดร้อง เกือบถูกแรงสั่นจนกระแทกพื้นนั่งไม่ติด
หลี่เมิ่งเหยากำแขนเธอแน่น ใบหน้าทั้งคู่ซีดเผือด
สีหน้าเฉินอวี่เครียดขรึม "หาที่หลบก่อน น่าจะเป็นสิ่งมีชีวิต!"
พูดพลาง เฉินอวี่ก็พุ่งตัวไปยังตึกสองชั้นที่ใกล้ที่สุดก่อนแล้ว
ตึกหินเล็กๆ ประตูหิน แต่ถูกแช่แข็งปิดตาย
"แย่แล้ว ประตูที่นี่เหมือนข้างนอก ถูกหิมะและน้ำแข็งปิดหมด"
"สภาพแบบนี้ ไม่มีทางเปิดออกได้เร็วแน่"
"เราต้องหาที่ซ่อนที่อื่นหลบก่อน"
ทุกคนปรึกษากันอย่างรวดเร็ว
เฉินอวี่สูดลมหายใจเข้าลึก ถีบไปหนึ่งที สมกับที่ไร้ปฏิกิริยาใดๆ
แข็งอย่างเหลือเชื่อ
จนใจ เฉินอวี่หยิบค้อนแปดเหลี่ยมหนักออกจากกระเป๋าส่วนตัว หนักสิบกว่าชั่ง
ครั้งนี้...
"ตึง!"
"ตึง!"
"ตึง!"
สภาพร่างกาย สิบเท่าของเฉินอวี่ไม่เก็บไว้เลย เรี่ยวแรงมหาศาลน่าตกใจ แรงสะท้อนกลับก็รุนแรงเหลือล้น
ซอกนิ้วปวดแปลบๆ
ต้องรู้ว่า ครั้งนี้ ตอนเฉินอวี่โดนไฟเผายังไม่รู้สึกเจ็บ แต่ตอนนี้กลับรู้สึก
แต่โชคดี เฉินอวี่อาศัยแรงกายทุบประตูจนเป็นรูทะลุได้
ทุกคนเห็นภาพนี้ อดตะลึงไม่ได้