(หมายเหตุ: บทนี้มีฉากสยองขวัญ หากใจไม่แข็งพอให้ข้ามไปบทถัดไปได้เลย ไม่ต้องห่วง มีคำเตือน ไม่ได้ตัดจบกลางบท)
“อย่าอืดอาด! เร็วเข้า ไปใต้เตียง!”
เฉินอวี่เร่งเสียงดัง
หลินเยว่ใช้แขนขาพยุงตัวคลานไปใต้เตียง เสื้อยืดแขนสั้นสีขาวถลกขึ้น เผยให้เห็นเอวเรียวบางส่วนหนึ่ง
เสิ่นชิงฉือและหลี่เมิ่งเหยานั่งอยู่ใต้เตียงเรียบร้อยแล้ว
“พี่เฉิน ฉัน...ฉันกลัวนิดหน่อย อยากเข้าไปตรงชิดผนังข้างในสุด ได้ไหมคะ?”
“ได้ เธอค่อย ๆ นะ”
“ค่ะ ขอบคุณพี่เฉิน...”
ใต้เตียงมีเสียงทั้งสามสาวปรับตำแหน่งกันเล็กน้อย
เฉินอวี่เดินไปที่ประตูห้องนอนก่อน เตรียมจะล็อกประตู
แต่น่าเสียดาย ประตูไม้มันพัง
เขาดูเวลา เหลืออีกสองนาทีสุดท้าย
“ซ่า ซ่า...”
เฉินอวี่ไม่กล้าเสียเวลาต่อ หลบเข้าไปใต้เตียง
ตอนนี้ ใต้เตียง:
--------------กำแพง
เฉิน หลี่ เฉิน หลิน ]
--------------กำแพง
“ติ๊ก”
“ติ๊ก”
“ติ๊ก”
เที่ยงคืนตรง เสียง “กริ๊ก” ดังขึ้น คฤหาสน์ทั้งหลังตกอยู่ในความมืดมิด