เฉินอวี่เลิกคิ้ว
เหมียวอินก็พยักหน้าอย่างแรง "ใช่ๆๆ! ไม่ต้องคิดแล้ว! พาไปได้เลยตอนนี้!"
"?"
จางอวี่เฟิงก็เข้ามา "เฉินอวี่ จั่วซือเก่งที่สุดในทีมเรา ทั้งหาทาง หาเสบียง พวกเราหนีภัยก็เธอทำหมด"
จั่วซือก็ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้
หลิวหมิงสูดหายใจเฮือก "เธอทำเพื่อพวกเรามามากพอแล้ว ตอนนี้เธอมีโอกาสไปที่ที่ดีกว่า ผมในฐานะเจ้าของรถขอตอบแทนเธอ..."
จั่วซือนิ่งงันไปเลย มองทุกคน อ้าปากอยากพูดอะไร
แต่สุดท้าย ก็พูดอะไรไม่ออกสักคำ
หลิวเซี่ยวเชี่ยนก็วิ่งเข้ามา กอดเธอแน่น พูดอู้อี้ "จั่วซือ วันหน้ารุ่งแล้วอย่าลืมพวกเรานะ ฉันอิจฉาเธอจะแย่แล้ว..."
จั่วซือยกมือ ตบหลังเธอเบาๆ สองที "อืม รู้แล้ว"
"งั้น เธอตอบตกลงไหม"
เฉินอวี่ถามเรียบๆ
จั่วซือพยักหน้า "เมื่อพวกเขาบอกว่าได้ ฉันจะอิดออดทำไม"
[คำเตือน: ยานพาหนะของท่านมีผู้โดยสารใหม่เพิ่มหนึ่งคน]
วินาทีต่อมา ในหัวของเฉินอวี่ จางวั่นเยว่ และคนอื่นๆ ก็มีเสียงคุ้นหูดังขึ้น
"เชอะ ก็แค่มองเห็นของนี่นา ฉันก็ทำได้นะ ตาฉันสองข้าง 5.1!"
หวังเมิ่งเมิ่งทำเสียงฮึ่มฮัม แต่เสียงนั้นดังแค่ระหว่างเธอกับหลี่เมิ่งเหยา
"เมิ่งเหยา เธอจำได้ไหม ที่ด่านหน้าธารน้ำแข็ง มีแต่ฉันที่เห็นประตูเหล็กเล็กนั่น พวกเธอเกือบเดินผ่านไปหมด ถ้าฉันไม่เห็นในพริบตา..."