"หืม?"
เฉินอวี่ลูบคาง สายตาจับจ้องใบหน้าของเธอ "อะไรก็ได้จริง ๆ งั้นหรือ?"
โจวเสี่ยวเวยใจเต้นระรัวเมื่อถูกเขามองเช่นนั้น แต่ก็ยังพยักหน้าหนักแน่น "ใช่..."
เฉินอวี่มองเธอครู่หนึ่ง "เข้าใจแล้ว"
เขายื่นมือออกไป ความหมายชัดเจนยิ่งกว่าอะไร
โจวเสี่ยวเวยกลั้นหายใจ ล้วงการ์ดเชิญสีดำออกมาอย่างรวดเร็ว
ถือการ์ดเชิญในมือ เธอลังเลเล็กน้อย
"การ์ดใบนี้ฉัน..."
"ฟิ้ว"
เฉินอวี่ไม่รีรอ คว้าไปเต็มมือ เก็บการ์ดเชิญใส่กระเป๋า
โจวเสี่ยวเวย: "..."
การหยั่งเชิง เจรจาต่อรองที่เธอคาดไว้
แม้แต่การแลกเปลี่ยนแบบคลุมเครือ ก็ไม่เกิดขึ้นเลย
อีกฝ่ายไม่ให้โอกาสเธอได้แสดงเลยแม้แต่น้อย
เฉินอวี่ถึงตอนนี้จึงรู้สึกพอใจอย่างเต็มที่ หักลบการ์ดที่ให้หมอเฉียวซีไป นี่คือการ์ดเชิญใบที่สามที่เขาเก็บได้ในเกมครั้งนี้
"ในเมื่อคุณเลือกเข้าร่วมยานพาหนะของผม"
"แล้วเพื่อนร่วมทีมเก่าของคุณ พวกเขาจะรู้เรื่องนี้ไหม?"
เฉินอวี่ถามเรียบ ๆ
แววตาขวยเขินของโจวเสี่ยวเวยปรากฏความเหี้ยมเกรียม "พวกนั้นน่ะหรือ? สองคนนั่นก็แค่ตัวไร้ค่า คนหนึ่งเอาแต่ตัวสั่นเมื่อเจอเรื่อง อีกคนก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย พวกเขาไม่มีวันรู้"
เฉินอวี่ขมวดคิ้ว "ไม่มีวันรู้อย่างนั้นหรือ?"
โจวเสี่ยวเวยเอ่ยเสียงเย็น "วางใจเถอะ พวกนั้นอยู่ไม่ถึงคืนนี้หรอก ฉันดูไว้แล้ว ราวบันไดด้านตะวันออกของชั้นสองมันหลวม กลางคืนมืด ๆ พลัดตกไปก็ปกติ..."