ไม่กล้าพูด ไม่กล้าหลบ สิงเซี่ยได้แต่ฝืนใจที่รู้สึกผิด ยอมรับคำชี้แนะอย่างใกล้ชิดจากศิษย์พี่ต่อไปทั้งที่ในใจขัดเขิน
โชคดีที่นอกจากจะเข้ามาใกล้แล้ว ศิษย์พี่ก็ไม่ได้ทำอะไรเกินเลย ทำให้แรงกดดันของสิงเซี่ยลดลงมาก พอตั้งสติได้ นางก็โยนปัญหา ‘เล็กน้อย’ เหล่านี้ไว้เบื้องหลัง แล้วตั้งใจต่อสู้กับอักขระเวทต่อไป
ยามคนเราตั้งใจเรียนรู้ เวลามักผ่านไปอย่างรวดเร็ว
พริบตาเดียว วันหนึ่งก็ผ่านไป
พริบตาอีกครั้ง วันที่สองก็ผ่านไปเช่นกัน
พริบตาแล้วพริบตาเล่า ในที่สุดเวลาก็มาถึงวันที่ 29 กรกฎาคม ซึ่งเป็นวันก่อนสอบข้อเขียนวิชาการบินของสิงเซี่ย
ป๊อบ~
อักขระเวทชุดหนึ่งแตกสลายตรงปลายไม้เท้าของสิงเซี่ยราวกับฟองสบู่ถูกจิ้ม นางโมโหจนกุมศีรษะทุบโต๊ะไม่หยุด
ไอเลียตัวร้าย! ถึงกับชี้นำความคิดของนางผิดทาง!
ไหนบอกว่าเป็นทางลัดที่ช่วยประหยัดเวลาไง แต่ทางลัดนี้กลับเดินยากเกินไปแล้ว
การลดจำนวนอักขระเวทที่ต้องเรียนลงไปหลายตัวช่วยประหยัดเวลาได้จริง ทว่าเวลาที่ประหยัดได้กลับต้องเอาไปใช้กับการเชื่อมอักขระเวทเข้าด้วยกันแทน
ตอนนี้สิงเซี่ยเรียนรู้อักขระเวทที่จำเป็นสำหรับเวทมนตร์บทที่สามครบแล้ว กำลังฝึกคุ้นเคยกับการประกอบอักขระเหล่านี้ให้กลายเป็นเวทมนตร์
เรื่องเปลี่ยนสีนั้นสิงเซี่ยไม่มีปัญหาแล้ว นางร่ายเวทมนตร์ได้อย่างคล่องแคล่ว
ปัญหาอยู่ที่การปรับมุม อักขระเวทหมุนแต่ละตัวมีขีดจำกัดของมุมที่หมุนได้ การหมุนมุมเล็ก ๆ ยังพอว่า แต่ถ้าเป็นมุมกว้างก็ต้องใช้อักขระเวทหมุนสองถึงสามตัวที่มีความแรงต่างกันมาประกอบกัน