“ม้าเหงื่อโลหิต!”
เหล่าสตรีจากเจ็ดตระกูลใหญ่ห้าสกุลสูงศักดิ์ต่างตกตะลึงจนยกมือปิดปาก แม้พวกนางจะมิใช่บุตรสายตรงของตระกูลใหญ่ แต่ก็นับว่าเป็นบุตรสาวจากครอบครัวมั่งคั่งมีฐานะ
ในยุคนี้ ผู้มีความรู้ความเข้าใจอยู่บ้างจะไม่รู้จักม้า สินค้าฟุ่มเฟือยชั้นเลิศเช่นนี้ได้อย่างไร?
กล่าวตามตรง ม้าเหงื่อโลหิตพันธุ์แท้สีเดียวเช่นนี้ แม้แต่ตระกูลสายตรงของตระกูลใหญ่ของพวกนางก็ยังมิแน่ว่าจะรวบรวมได้สักสองสามตัว
ยุทธปัจจัยเช่นนี้โดยทั่วไปถูกเชื้อพระวงศ์ผูกขาดไว้ แม้พวกนางจะพอลักลอบนำเข้ามาจากดินแดนตะวันตกเพื่อขี่เล่นได้บ้าง แต่ก็มีจำนวนไม่มากนัก
แต่บัดนี้ ม้าตัวนี้กลับปรากฏอยู่ใต้ร่างของเด็กหนุ่มสามัญผู้ไร้ชื่อเสียง จะไม่ทำให้ผู้คนตื่นตะลึงได้อย่างไร!
แท้จริงแล้วเขาเป็นใครกัน? ม้าเช่นนี้ ต่อให้มีเงินก็ใช่ว่าจะหามาได้! เขาถึงกับเอามาใช้เป็นพาหนะเชียวหรือ?
บรรดาสตรีจากตระกูลสาขาของเจ็ดตระกูลใหญ่ห้าสกุลสูงศักดิ์รู้จักม้าชนิดนี้ เกาจื้อโจวกับกัวเจิ้งอีและบัณฑิตจากตระกูลสามัญชนเหล่านั้นย่อมรู้จักเช่นกัน อย่างน้อยตระกูลสามัญชนก็เคยเป็นตระกูลขุนนางมาก่อน อีกทั้งสิ่งเหล่านี้ยังเป็นบัตรผ่านสู่ชนชั้นสูง วัฒนธรรมสุรา ม้า และเครื่องประดับ ทั้งสามสิ่งได้รับการศึกษาอย่างลึกซึ้งในยุคนี้ จนกลายเป็นเครื่องบ่งชี้ชนชั้น
เมื่อครู่พวกเขายังคิดว่าเฉินจี้จู่ยากจนถึงขั้นต้องออกขอทาน ดูขัดสนจนแทบไม่เป็นผู้เป็นคน สวมผ้าไหมหรูหราเพื่อปกปิดความจนและเสแสร้งอวดร่ำรวยอยู่เลย ทว่าพอเห็นม้าเหงื่อโลหิตที่มีเงินก็ยังซื้อไม่ได้ตัวนั้น สีหน้าของทุกคนก็แข็งค้าง