หนานชิงก้มหน้าอ่านหนังสืออย่างตั้งอกตั้งใจ ไม่ได้สนใจว่าใครมานั่งข้างตัว
เจ้าหนูน้อยในห้วงมิติขมวดคิ้วเมื่อเห็นภาพนั้น ก่อนเอ้อร์เอ้อร์จะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา “นางเอกของโลกมานั่งข้างคุณแล้ว”
พอได้ยินเอ้อร์เอ้อร์พูด หนานชิงก็หันไปมอง หญิงสาวในชุดกระโปรงยาวสีขาวเรียบง่ายนั่งอยู่ข้างเธอ ซูฮุยฮุย
นั่งตรงนี้ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร หนานชิงไม่สนใจหรอกว่าใครจะมานั่งข้างเธอ
อีกอย่าง วันนี้หนานชิงไม่มีภารกิจ เพราะสาขาที่กู้มู่หลินเรียนแตกต่างจากของพวกเธอมาก แทบไม่มีทางได้เข้าเรียนวิชาเดียวกัน
ยิ่งไปกว่านั้น ตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัยกู้มู่หลินก็เริ่มเข้ามาดูแลกิจการของครอบครัวแล้ว เขาจึงไม่ค่อยอยู่ที่มหาวิทยาลัย
ในฐานะผู้สืบทอดตระกูล กู้มู่หลินมักยุ่งอยู่กับงานในบริษัท
หนานชิงชอบเรื่องนี้เป็นพิเศษ เมื่อกู้มู่หลินไม่ค่อยอยู่มหาวิทยาลัย โอกาสที่เขาจะพบกับซูฮุยฮุยก็น้อยลง เธอจึงไม่ต้องคอยคิดหาวิธีแยกทั้งคู่ออกจากกันทุกวันให้เหนื่อย
หนานชิงตั้งใจจะอ่านหนังสือต่อ แต่เสียงหนึ่งกลับดังขึ้นข้างกาย
“หนานชิง ขอถามหน่อยได้ไหมว่าค่ารักษาตอนที่ฉันเข้าโรงพยาบาลครั้งก่อนเท่าไร”
ซูฮุยฮุยเป็นคนพูดกับเธอ หนานชิงหันไปมอง “หนึ่งหมื่นห้าพัน”
นางเอกถามแบบนี้คงอยากคืนเงินให้เธอ หนานชิงเองก็ไม่ได้คิดจะปฏิเสธ
อยากคืนก็คืนมาเถอะ
พอได้ยินยอดเงินหนึ่งหมื่นห้าพัน ใบหน้าของซูฮุยฮุยก็ซีดเผือดทันที คืนนั้นหนานชิงพาเธอไปโรงพยาบาลกลางดึก พอเช้าเธอก็ตื่นแล้วออกจากโรงพยาบาล