“ฉากวีรบุรุษช่วยสาวงามไม่ควรเป็นพระเอกกับนางเอกหรอกเหรอ? ทำไมถึงกลายเป็นพระรองล่ะ? ไม่ว่าเรื่องไหนก็มีเขาเข้ามาเกี่ยวข้องไปหมด” หนานชิงบ่นอย่างหงุดหงิด
กู้มู่หลินพลอยโดนลูกหลงไปด้วยอย่างไม่รู้อีโหน่อีเหน่
เอ้อร์เอ้อร์ยักไหล่ “ก็พระเอกยังไม่ออกมาไง เอาละ ลงมือกันเถอะ”
ถึงหนานชิงจะบ่น แต่เวลาทำภารกิจเธอก็จริงจังเต็มร้อย
“ตอนนี้นางเอกของโลกนี้ถูกขังอยู่หรือเปล่า?”
หนานชิงคิดวิธีที่ง่ายที่สุดไว้แล้ว แค่ชิงช่วยนางเอกที่ถูกขังออกมาก่อนกู้มู่หลินก็พอ
“เอ้อร์เอ้อร์ โลกภารกิจครั้งต่อ ๆ ไปมีโอกาสพาฉันไปตอนพระรองยังเด็กไหม? ฉันจะได้ล่อลวงเขาให้สำเร็จ จะได้ไม่มีโอกาสเจอนางเอกไปตลอดชีวิต”
หนานชิงเองก็ชอบพูดจาหยอกล้อเหมือนกัน
“ช่วงเวลาที่ส่งไปไม่ใช่สิ่งที่ฉันควบคุมได้ เป็นการสุ่มต่างหาก เธอน่าจะดีใจนะที่ฉันไม่ได้ส่งไปตอนพระรองกับนางเอกกำลังคบกัน”
“ก็ได้”
นิ้วมือสั้น ๆ ของเอ้อร์เอ้อร์แตะภาพบนหน้าจอแสง เสียงเด็กหนุ่มเย็นชาเอ่ยขึ้นว่า “อีกครึ่งชั่วโมงนางเอกจะถูกขังไว้ในห้องทดลอง ส่วนพระรองจะมาถึงหลังจากนั้นอีกสองชั่วโมงกว่า”
เพราะอย่างนั้น หนานชิงจึงมีเวลาเหลือเฟือที่จะไปช่วยนางเอก
“อืม เข้าใจแล้ว”
……
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ที่อาคารทดลอง กลุ่มนักศึกษาหญิงหัวเราะคิกคักพลางวิ่งออกมาจากอาคาร
“ขำจะตาย ซูฮุยฮุยนี่โง่จริง ๆ บอกว่าคุณหนูหนานชิงเรียกหา ก็เชื่อสนิทเลย”
“จะไม่เชื่อได้ยังไงล่ะ? หล่อนอยากให้คุณหนูหนานชิงเรียกหาจะแย่ เป็นแค่ลูกสมุนแท้ ๆ”