แม่ของเซี่ยงพาหนานชิงไปส่งที่โรงเรียน ระหว่างทางเธอเห็นผู้คนมากมายกำลังรีบไปทำงาน และยังมีนักเรียนสะพายกระเป๋านักเรียนเดินทางไปโรงเรียนด้วย
โรงเรียนที่หนานชิงเรียนอยู่ไม่ได้มีกฎระเบียบมากมาย นอกจากวันจันทร์ที่ต้องใส่ชุดนักเรียนตอนเข้าแถวชักธงแล้ว วันอื่น ๆ จะแต่งตัวอย่างไรก็ได้
วันนี้หนานชิงสวมเสื้อเชิ้ตทับด้วยเสื้อคลุมบาง ๆ ส่วนท่อนล่างเป็นกระโปรงจีบกับถุงน่องบาง
การแต่งตัวดูสดใสสมวัยนักเรียน เธอค่อนข้างผอม ขาเรียวเล็กเป็นพิเศษ
มีแต่คนขาเรียวเท่านั้นที่กล้าใส่กระโปรง
นักเรียนหญิงหลายคนในโรงเรียนใส่กระโปรงกัน ขอแค่ไม่สั้นเกินไป โรงเรียนก็ยอมรับได้ แน่นอนว่าสิ่งที่โรงเรียนให้ความสำคัญที่สุดยังคงเป็นผลการเรียน
โรงเรียนแห่งนี้มีอัตราการสอบเข้ามหาวิทยาลัยสูงที่สุดในเมืองเอ กฎของโรงเรียนก็ไม่เข้มงวดจนเกินไป เรียกได้ว่าเป็นโรงเรียนในฝันของนักเรียนทุกคนในเมืองเอเลยทีเดียว
พอมาถึงหน้าโรงเรียนก็เห็นหลิวอวิ๋นอวิ๋น เธอยังถือซาลาเปาอยู่ในมือด้วย
หลังจากทักทายแม่ของเซี่ยงแล้ว หนานชิงก็สะพายกระเป๋าเดินไปซื้ออาหารเช้าที่หน้าโรงเรียน
หลิวอวิ๋นอวิ๋นเห็นหนานชิงก็เอ่ยว่า “เสี่ยวฉิง วันนี้มาเช้าจังเลยนะ”
“แน่นอนสิ ฝนตก แม่เลยมาส่ง”
หลิวอวิ๋นอวิ๋นถามว่า “ทำข้อสอบเสร็จหรือยัง?”
“...เสร็จแล้ว”
“ขอลอกหน่อย”
“ได้...”
นี่แทบจะเป็นบทสนทนาประจำทุกเช้าของพวกเธอ ที่จริงผลการเรียนของหลิวอวิ๋นอวิ๋นก็ไม่ได้แย่ อยู่ระดับกลาง ๆ
หนานชิงคิดว่า ถ้าหลิวอวิ๋นอวิ๋นไม่ลอกการบ้าน แต่ตั้งใจทำโจทย์และทำการบ้านให้ดี อย่างน้อยก็น่าจะทำคะแนนได้สูงกว่าระดับกลาง