บทที่ 47 ไปซื้อของที่ร้านชำด้วยกัน
หนานชิงปิดประตูบ้านแล้วพิงประตูยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง
เขาจำได้แล้วว่าเธออยู่ที่นี่ ดูเหมือนภาพลักษณ์แบบนี้จะใช้ได้ผลจริง ๆ
การพิชิตใจคนคลั่งรัก อย่าเอาแต่พยายามเรียกร้องความสนใจอย่างไร้ทิศทาง เธอต้องเข้าใกล้เขาในแบบที่เขาชอบ
เอ้อร์เอ้อร์มองแถบภารกิจพลางพูดว่า “ฉันรู้สึกว่าเธอจะเข้าถึงหัวใจของตัวประกอบชายได้เร็วกว่านางเอกของโลกนี้เสียอีก”
ด้วยไหวพริบของหนานชิง เธอรู้ดีว่าจะปลอมตัวอย่างไรให้ตรงกับความต้องการของภารกิจ
“ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว”
เธอจะต้องเข้าไปอยู่ในใจของอันโม่ฉือก่อนนางเอกของโลกนี้ให้ได้ คนคลั่งรักมักจะปักใจอยู่กับใครสักคนแล้วไม่หันไปมองคนอื่นอีก
การเปลี่ยนชะตาชีวิตของอันโม่ฉือ นี่คือก้าวแรก และเป็นก้าวที่สำคัญมาก
พ่อแม่ของเซี่ยงเสี่ยวฉิงร่างเดิมยังไม่กลับบ้านในเวลานี้ หนานชิงจึงถือกระเป๋านักเรียนกลับเข้าห้องไปทำการบ้าน
อยู่ชั้นมัธยมปลายปีสุดท้ายแล้ว งานเรียนในแต่ละวันหนักมาก ต้องทำข้อสอบเป็นตั้ง ๆ หนานชิงนั่งอยู่หน้าโต๊ะเขียนหนังสืออย่างขะมักเขม้นตลอดทั้งวัน
เดิมทีเธอเป็นคนความจำดี ทั้งยังอ่านหนังสือมามากมาย ชาติก่อนเธอยังปลอมตัวเป็นหนานชิง นักศึกษามหาวิทยาลัยชั้นนำได้ ชาตินี้การปลอมตัวเป็นเซี่ยงเสี่ยวฉิง เด็กมัธยมปลายปีสุดท้าย จึงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเธอเลย
ใกล้ห้าโมงเย็น พ่อแม่ก็กลับมาถึงบ้าน ทั้งสองกลับมาด้วยกัน
ที่บ้านมีรถแค่คันเดียว ปกติแม่เซี่ยงจะขับไปทำงาน พอเลิกงานก็ไปรับสามี