คืนนั้น ถึงเวลานัดซื้อขายกับเกาเจี้ยนเช่อแล้ว
หนังเสือผ่านการฟอกมาเรียบร้อย ฉินเทียนใช้วิธีง่าย ๆ ที่พบในมิติพื้นที่ร่วมกับน้ำพุวิญญาณช่วย แม้จะไม่ประณีตเท่าฝีมือช่างมืออาชีพ แต่ขนและหนังยังคงสมบูรณ์ สีสันเป็นเงางาม และยังคงความน่าเกรงขามของพยัคฆ์เอาไว้
เขาเลาะเนื้อออกจากกระดูกเสืออย่างระมัดระวัง ก่อนแยกมัดตามส่วนต่าง ๆ โดยคร่าว
เนื้อเสือส่วนที่ดีที่สุดสองสามชิ้นก็แยกห่อไว้ต่างหาก
ฉินเทียนเก็บของเหล่านี้ไว้ในมิติพื้นที่อย่างดีเพื่อรักษาความสด รับรองว่าสดเหมือนเพิ่งล่ามาใหม่ ๆ
จากนั้นเขาเปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าเก่าสีเทาเข้มที่ดูธรรมดา สวมรองเท้าเจี่ยฟ่างที่ทนทาน
เขาไม่ได้พรางหน้ามากนัก แค่สวมหมวกเก่า ๆ แล้วกดปีกหมวกลงเล็กน้อย
เวลา 5 ทุ่ม เงียบสงัดไร้สรรพเสียง
ฉินเทียนออกจากถ้ำอย่างเงียบเชียบ มุ่งหน้าไปยังอำเภอข้างเคียงด้วยฝีเท้าเร่งรีบ
ทั้งสองอำเภออยู่ติดกัน แต่เส้นทางบนเขาคดเคี้ยวและระยะทางก็ไม่ใกล้
ฉินเทียนเดินได้รวดเร็ว อีกทั้งยังได้รับการหล่อเลี้ยงจากน้ำพุวิญญาณ เขาหลีกเลี่ยงถนนใหญ่และเลือกใช้ทางเล็กที่ซ่อนเร้นตลอดทาง ผ่านไปไม่ถึง 2 ชั่วโมงก็ถึงชานเมืองของอำเภอข้างเคียงแล้ว
เมื่อเทียบกับอำเภอที่หมู่บ้านฉินเจียโกวตั้งอยู่ ที่นี่ดูทรุดโทรมกว่าอยู่บ้าง ในความมืดมิด เงาบ้านเรือนสีดำทะมึนทอดยาวต่อเนื่อง มีเพียงแสงไฟสลัว ๆ ประปราย
เขาตามที่อยู่บนกระดาษจนพบเขตโรงงานร้างแห่งหนึ่งทางฝั่งตะวันตกของเมือง
ดูเหมือนที่นี่เคยเป็นโรงงานทอผ้าขนาดเล็ก แต่หยุดกิจการไปนานแล้ว อาคารโรงงานทรุดโทรมและมีหญ้าขึ้นรก
ลึกเข้าไปในเขตโรงงาน ตรงหน้าอาคารคล้ายโกดังที่ยังอยู่ในสภาพค่อนข้างสมบูรณ์ เขาเห็นสัญญาณลับตามที่นัดหมายกันไว้...
บนพื้นตรงทางเข้ามีรูปสามเหลี่ยมเล็ก ๆ วาดด้วยชอล์ก ปลายแหลมชี้ไปยังประตูบานเล็กด้านข้างโกดัง
ฉินเทียนไม่ได้เข้าไปทันที แต่ซ่อนตัวในเงามืดสังเกตการณ์อยู่นานเกือบ 15 นาที
รอบโกดังเงียบสนิท ไม่มีร่องรอยการซุ่มโจมตี มีเพียงเสียงลมกลางคืนครวญครางผ่านหน้าต่างที่แตก