หนึ่งคนกับหนึ่งหมาป่าออกจากพุ่มผลเบอร์รี แล้วเดินหน้าต่อไปยังส่วนลึกของป่า
เดินผ่านป่าสนไปได้ไม่นาน ก็มีเสียงน้ำไหลเอื่อย ๆ ดังมาจากเบื้องหน้า
ธารน้ำใสสายหนึ่งผุดออกมาจากซอกหิน ไหลคดเคี้ยวลงมาตามแนวเขา กลายเป็นลำธารสายเล็ก ๆ
น้ำในลำธารใสจนมองเห็นพื้น เผยให้เห็นก้อนกรวดเรียบมนและฝูงปลาตัวเล็กที่ว่ายไปมา
ยามบ่ายแก่ แสงแดดส่องเฉียงเข้าไปในหุบธาร ระยิบระยับเป็นประกายบนผิวน้ำ
ริมลำธารมีพืชน้ำและพุ่มไม้ขึ้นหนาแน่น ดอกไม้ป่าหลายกอแซมอยู่เป็นระยะ ส่งกลิ่นหอมจาง ๆ
ฉินเทียนเดินไปถึงริมธาร ย่อตัวลงวักน้ำเย็นขึ้นมาล้างหน้า
เดินลุยเขามาครึ่งวัน ใบหน้าเต็มไปด้วยเหงื่อและฝุ่น พอถูกน้ำเย็นชะล้างก็รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าขึ้นทันที
เหมาเทาก็เดินเข้ามาดื่มน้ำใกล้ ๆ ลิ้นเลียจ๋อมแจ๋มอย่างเอร็ดอร่อย
ฉินเทียนเห็นปลาตัวเล็ก ๆ ในน้ำ จึงเก็บเข้าไปในมิติด้วย
พอปลาในบ่อมีหลากหลายชนิดขึ้น ฉินเทียนก็ยิ่งอารมณ์ดี
ขณะที่กำลังจะลุกขึ้น หางตาก็เหลือบเห็นบางอย่างตรงโคนกออ้อหนาทึบริมลำธาร
เขาแหวกกออ้อออก แล้วก็ต้องตาเป็นประกาย
ตรงโคนกออ้อมีรังที่สร้างขึ้นอย่างง่าย ๆ จากหญ้าแห้งกับขนนก ภายในมีไข่สีเขียวอ่อนวางเรียงกันอย่างเป็นระเบียบถึง 8 ฟอง
เปลือกไข่เรียบเนียน ขนาดเล็กกว่าไข่ไก่เล็กน้อย มีรูปทรงรีได้สัดส่วน
“ไข่เป็ดป่า...” ฉินเทียนอุทานเสียงเบา