ทั้งสี่คนกลับมาพร้อมของเต็มไม้เต็มมือ ช่วยกันยกถุงใบใหญ่สองใบที่หนักอึ้งซึ่งบรรจุปูหลวงขึ้นมอเตอร์ไซค์ แล้วมัดให้แน่น
สายลมพัดผ่านถุง ด้านในมีเสียงปูคลานไปมาดังซ่า ๆ ดูมีชีวิตชีวาเต็มที่
หลี่ถิงยิ้มจนตาหยีแล้วพูดว่า “ถ้าพี่สะใภ้ใหญ่รู้ว่าเราจับปูหลวงได้ตั้งเยอะขนาดนี้ ต้องดีใจจนแทบคลั่งแน่!”
ถังเสี่ยวอวิ๋นก็ยิ้มพลางพยักหน้า การเก็บเกี่ยวครั้งใหญ่วันนี้ช่วยปัดเป่าความอัดอั้นที่ถูกกีดกันออกจากงานเลี้ยงวันเกิดเมื่อเช้าจนหมดสิ้น
เวลานี้พี่สะใภ้ใหญ่จ้าวอวี่กำลังดูแลเด็กตัวเล็กทั้งสามอยู่ที่บ้าน
จากทางหัวหมู่บ้านมีเสียงคนจอแจดังลอยมาเป็นระยะ
นั่นคือบ้านลุงใหญ่กำลังจัดงานเลี้ยงฉลองวันเกิดอายุแปดสิบห้าปีของคุณปู่อย่างครึกครื้น
ในใจจ้าวอวี่ยังคงอัดอั้นกับความคับข้องใจอยู่เล็กน้อย
เป็นลูกหลานตระกูลหลู่เหมือนกันแท้ ๆ แต่กลับถูกคุณปู่แท้ ๆ กับลุงใหญ่แท้ ๆ กีดกันออกไปอย่างสิ้นเชิง แม้แต่มื้อเลี้ยงวันเกิดสักมื้อก็ไม่มีสิทธิ์ร่วมโต๊ะ
ขณะที่เธอกำลังรู้สึกหดหู่ ก็มีเสียงมอเตอร์ไซค์ดังมาจากนอกประตูรั้ว
จ้าวอวี่เงยหน้าขึ้น เห็นลู่อี้หมิงกับอีกสามคนช่วยกันเข็นถุงสานใบใหญ่สองใบที่ตุงจนแทบปริเข้ามาในลานบ้าน ถุงทั้งสองหนักอึ้ง พอวางลงพื้นก็เกิดเสียงทึบดังขึ้น
“พี่สะใภ้ใหญ่ รีบมาดูของที่พวกเราได้วันนี้เร็ว!”
พอเปิดถุงออก ปูหลวงป่าตัวใหญ่จำนวนมากก็ทะลักออกมาเต็มพื้น ภาพที่เห็นชวนตื่นตะลึงอย่างยิ่ง
“ว้าว! ปูเยอะจัง!”
หวนหวัน หนานนาน และถางถาง เจ้าตัวเล็กทั้งสามเบิกตาโต ก่อนจะส่งเสียงร้องลั่นทันที
เด็กทั้งสามตื่นเต้นจนกระโดดโลดเต้น วิ่งวนรอบกองปูไม่หยุด อยากรู้อยากเห็นไปหมด
พวกเขาโตมาขนาดนี้ ยังไม่เคยเห็นปูตัวใหญ่และเยอะขนาดนี้ในคราวเดียวมาก่อน
เจ้าตัวเล็กยื่นมือจิ๋วออกไปอยากแตะ แต่ก็กลัวถูกก้ามใหญ่หนีบ จึงยื่น ๆ หด ๆ ดูน่าเอ็นดูเป็นพิเศษ
จ้าวอวี่ที่เมื่อครู่ยังหดหู่ พอเห็นปูหลวงมีชีวิตเต็มพื้นและเห็นเด็ก ๆ ดีใจ ความหม่นหมองในใจก็หายไปจนหมด ใบหน้าของเธอเผยรอยยิ้มจริงใจที่ไม่ได้เห็นมานานในที่สุด
เธอพูดอย่างประหลาดใจว่า “เที่ยวนี้พวกคุณเก่งกันเกินไปแล้ว!”
