เมื่อลู่อี้หมิงขี่รถกลับถึงบ้าน
พี่สะใภ้ใหญ่จ้าวอวี่กับพี่สะใภ้รองเชียนหวันโหรวกำลังเก็บกวาดลานบ้าน ใบหน้าไม่เหลือร่องรอยความน้อยใจหม่นหมองจากการถูกกีดกันในงานเลี้ยงวันเกิดเมื่อช่วงเช้าอีกแล้ว มีแต่ความสดใสและรอยยิ้มที่ซ่อนไว้ไม่มิด
เพียงสองวันสั้น ๆ ครอบครัวก็ทำกำไรสุทธิได้มากกว่าหกพันหยวน
เงินก้อนนี้เป็นดั่งลำแสงที่ส่องทะลุเมฆครึ้ม สาดสว่างลงบนครอบครัวที่อึมครึมมาครึ่งปี ความกดดันจากการใช้หนี้และความกังวลเรื่องปากท้องที่เคยกดทับบ่าทุกคนสลายไปมาก ทำให้บ้านทั้งหลังกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
พอเห็นลู่อี้หมิงกลับมา พี่สะใภ้สี่หลี่ถิงกับพี่สะใภ้ห้าถังเสี่ยวอวิ๋นก็หยิบเสื้อผ้าใหม่ กระเป๋านักเรียนใหม่ และเครื่องเขียนใหม่เอี่ยมที่ซื้อกลับมาออกมาทั้งหมด แล้วจัดวางเรียงรายอย่างเป็นระเบียบไว้กลางลานบ้าน
บังเอิญเป็นเวลาเลิกเรียนตอนเที่ยงพอดี ลู่จื่อเหิงกับลู่เค่อเอ๋อร์สะพายกระเป๋านักเรียนเก่ากลับมาถึงบ้าน เด็กโตทั้งสองเพิ่งก้าวเข้าประตูลานบ้าน สายตาก็ถูกข้าวของใหม่เอี่ยมตรงหน้าดึงดูดไว้ทันที
ลู่จื่อเหิงวัยสิบเอ็ดปีเป็นเด็กสุขุม เขาเพียงยืนนิ่งมองเสื้อผ้าใหม่กับกระเป๋านักเรียนใหม่ แววตาเผยความยินดีที่ปิดบังไม่มิด ด้วยความรู้ความจึงไม่ได้ส่งเสียงโหวกเหวก เพียงแอบยกมุมปากขึ้นเท่านั้น
ส่วนลู่เค่อเอ๋อร์วัยสิบขวบ ดวงตาพลันเป็นประกาย เท้าชะงักค้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
ส่วนหวนหวัน หนานนาน และถางถาง เจ้าตัวเล็กทั้งสามส่งเสียงเฮแล้วพุ่งเข้ามาทันที
“เสื้อผ้าใหม่! สวยจังเลย!”
“หนูมีเสื้อผ้าใหม่แล้ว!”
เด็กน้อยทั้งสามกระโดดโลดเต้นล้อมเสื้อผ้าใหม่ มือเล็ก ๆ ลูบเนื้อผ้าใหม่เอี่ยมอย่างแผ่วเบา ทั้งระมัดระวังและเต็มไปด้วยความยินดี ท่าทางน่ารักน่าเอ็นดูจนหัวใจคนมองอ่อนยวบ
เมื่อเห็นเด็ก ๆ ไร้กังวล สดใสร่าเริงตามประสา พี่สะใภ้ทั้งหลายก็หันมายิ้มให้กัน แววตาเปี่ยมด้วยความอ่อนโยนและความปลื้มใจ
นานเหลือเกินแล้วที่พวกเธอไม่ได้เห็นบ้านมีชีวิตชีวาและคึกคักรื่นเริงเช่นนี้