อาจารย์ 018 จากมหาวิทยาลัยระบบจิบกาแฟ พลางเริ่มงานประจำวัน
“หืม? มีนักศึกษาส่งรายงานข้อผิดพลาดมาเหรอ?”
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา แทบไม่มีนักศึกษาคนไหนส่งรายงานข้อผิดพลาดเลย ต่อให้มี เรื่องที่รายงานมาก็เป็นแค่เรื่องเล็กน้อย
โลกใบเล็กมีความสามารถในการซ่อมแซมตัวเองอยู่แล้ว บั๊กของโลกจะถูกระบบตัวเล็ก ๆ ตรวจพบได้ด้วยเหรอ?
อีกอย่าง โลกที่จัดให้นักศึกษาฝึกงานพวกนี้ก็ง่ายที่สุดอยู่แล้ว จุดประสงค์ก็แค่ฝึกทักษะการสื่อสารและการทำงานร่วมกับโฮสต์ ขอเพียงทำตามเนื้อเรื่องอย่างเคร่งครัด ก็แทบไม่มีทางเกิดข้อผิดพลาด
“บางทีอาจเจอโฮสต์ที่หัวขบถเกินไปก็ได้” อาจารย์ 019 อีกคนพูด “ปีที่แล้วห้องฉันมีอยู่คนหนึ่ง โฮสต์ด่ามันทุกวันจนมันพูดออกมาเป็นรหัสเพี้ยนไปหมด”
“เฮ้อ เพิ่งออกทำภารกิจครั้งแรก เจอปัญหาบ้างก็เป็นเรื่องปกติ” 018 ส่ายหน้าอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนกดเปิดรายงานอย่างส่ง ๆ
เหตุผลในการยื่นคำร้อง:【พระเอกของโลกเบี่ยงเบนไปจากเนื้อเรื่อง】
ปฏิกิริยาแรกของ 018 คือไม่เชื่อ พระเอกกับนางเอกเป็นตัวละครที่มีอิสระมากที่สุดในเนื้อเรื่อง ขณะเดียวกัน พวกเขาก็เป็นตัวละครที่ได้รับอิทธิพลจากเนื้อเรื่องอย่างลึกซึ้งที่สุดโดยไม่รู้ตัว
พวกเขามีเส้นทางให้เลือกนับไม่ถ้วน แต่ไม่ว่าจะเลือกทางไหน สุดท้ายก็จะถูกผลักไปสู่บทสรุปที่เนื้อเรื่องกำหนดไว้
แค่ทำตามขั้นตอนแล้วตีกลับรายงานไป ให้นักศึกษาคนนั้นตั้งใจทำภารกิจ ไม่ต้องคิดมาก 018 กำลังจะกด “ปฏิเสธ” พลันเหลือบเห็นหมายเลขโลกที่อยู่ด้านบนสุดของรายงาน