พื้นที่มิติของเยว่ปู้หว่าน ตอนนี้กลายเป็นโลกเล็ก ๆ ที่เจริญงอกงามแล้ว
ที่ดินยี่สิบหมู่ เธอแบ่งเป็นสองส่วนใหญ่ สิบหมู่เป็นสวนผลไม้ สิบหมู่เป็นแปลงผัก
ในสวนผลไม้ปลูกไม้ผลเต็มไปหมด หลายร้อยต้น ลำไยกับลิ้นจี่เป็นต้นกล้าที่เธอซื้อจากออนไลน์ พอปลูกไม่นานก็พุ่งสูงขึ้นมาก ส้มสิบต้น มีสิบสายพันธุ์ ส้มจิน ส้มน้ำผึ้ง ส้มอัปลักษณ์ ส้มซาจู เรียงเป็นสองแถวอย่างเป็นระเบียบ พิลับ มะม่วง มะละกอ ลิ้นจี่ พลัม ลูกพลับ มีหมดทุกอย่าง
ที่ทำให้เธอปวดใจที่สุดคือต้นเชอร์รีสองต้นนั้น เธอเลือกอย่างพิถีพิถันในเน็ต ซื้อ "ต้นกล้าใหญ่เชอร์รีดำ" มาปลูก พอผ่านไปกว่าหนึ่งเดือน ออกดอกออกผลถึงได้รู้—เป็นผลเชอร์รีใบพลัม ลูกที่ออกมาเท่าเล็บมือ เปรี้ยวจนฟันเข็ด
"ไอ้หมอนี่แม่งหลอกลวง" เยว่ปู้หว่านนั่งยองอยู่ใต้ต้น มองต้นเชอร์รีใบพลัมสองต้นที่เต็มไปด้วยผลสีแดงเล็ก ๆ โกรธจนคันฟัน
เธอเด็ดทิ้ง โยนไว้ข้าง ๆ ทำปุ๋ย จากนั้นเลือกเมล็ดที่สมบูรณ์ที่สุดจากเชอร์รีดำกับเชอร์รีที่ซื้อจากซูเปอร์มาเก็ต แช่น้ำพุวิญญาณหนึ่งคืน แล้วลงปลูก หลังจากแช่น้ำพุวิญญาณหนึ่งคืน หน่ออ่อนก็แทงทะลุดินออกมาอย่างรวดเร็ว โตเร็วมาก สมแล้วที่เป็นของดี
ช่องว่างระหว่างไม้ผล เธอปลูกแตงโมทั้งหมด แตงโมพันธุ์กิเลน หวานอ๋อง สาวผิวเข้ม เถาแตงโมต่างสายพันธุ์เลื้อยพันกัน ออกดอกสีเหลืองเล็ก ๆ แล้ว อีกไม่นานก็จะได้กินแตงโม
อีกสิบทุ่มที่แปลงผัก ปลูกผักกาดขาวสี่หมู่ มันหวานสามหมู่ มันฝรั่งสามหมู่ หนึ่งหมู่ประมาณหกร้อยหกสิบเจ็ดตารางเมตร สิบหมู่ก็คือหกพันหกร้อยเจ็ดสิบตารางเมตร เท่ากับสนามฟุตบอลมาตรฐานหนึ่งสนาม เยว่ปู้หว่านคนเดียว กลางวันเป็นลูกจ้างบริษัท เลิกงานไปจัดหาสิ่งของ ตกกลางคืนมุดเข้าพื้นที่มิติทำไร่
ไถดิน หว่านเมล็ด รดน้ำ พรวนดิน เธอทำคนเดียวหมด โชคดีที่พืชผลในพื้นที่มิติไม่ต้องกำจัดวัชพืชหรือจับแมลง ช่วยให้เธอประหยัดแรงไปได้มาก ทุกวันน้ำธรรมดาที่เธอเก็บจากอ่างเก็บน้ำจะกักตุนไว้ในคลังสินค้า ตอนรดน้ำก็ตักออกมา หิ้วทีละถัง รดทีละรอบ
สองสามวันแรก เธอเหนื่อยจนหลังตรงไม่ได้ นอนบนเตียงแม้แต่นิ้วมือก็ไม่อยากขยับ