งานขนย้ายสิ่งของเพิ่งเริ่มต้นขึ้น เฉินกั๋วเหลียงยืนอยู่หน้าประตูโกดังนับจำนวน ทหารหลายนายกำลังขนกล่องยาไปขึ้นรถ
ทหารนายหนึ่งวิ่งออกจากส่วนลึกของโกดัง “รายงาน! ด้านในมีคน เป็นหญิงตั้งครรภ์กับเด็กคนหนึ่ง หลบอยู่หลังชั้นวางของ”
เฉินกั๋วเหลียงขมวดคิ้ว เดินตามทหารเข้าไป
ตรงมุมลึกสุดของโกดัง หญิงตั้งครรภ์ท้องโตคนหนึ่งขดตัวอยู่ในซอกระหว่างชั้นวางของกับผนัง แขนกอดเด็กชายวัยหกเจ็ดขวบไว้แน่น
ทั้งสองตัวสั่นไปหมด ดวงตาของหญิงตั้งครรภ์เต็มไปด้วยความหวาดกลัว ริมฝีปากสั่นระริกจนพูดเป็นประโยคไม่ได้
“อย่า อย่าเข้ามา... ขอร้องล่ะ... อย่าฆ่าพวกเรา...”
เฉินกั๋วเหลียงย่อตัวลง พยายามทำให้น้ำเสียงเบาและนุ่มนวลที่สุด “สหาย ไม่ต้องกลัว พวกเราเป็นทหารประจำการของทางการ มาจากฐานที่มั่นเมืองหลินเฉิง เธอชื่ออะไร มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง เจออันตรายมาหรือเปล่า”
สายตาของหญิงตั้งครรภ์ตกลงบนอินทรธนูของเขา แล้วมองทหารที่สวมเครื่องแบบอยู่ข้างหลังเขา น้ำตาก็ไหลพรากออกมาทันที ริมฝีปากแห้งแตกสั่นระริก เสียงแหบพร่ารีบพูดว่า
“ช่วยพวกเราด้วย... มีคน มีคนกำลังทดลองซอมบี้... ฉันกับลูกหนีออกมา...” เธอหอบหายใจ น้ำเสียงติด ๆ ขัด ๆ
“ข้างในขังคนไว้มากมาย หญิงตั้งครรภ์ เด็ก ผู้หญิงสาว ๆ ... ตายไปหลายคนแล้ว... ขอร้องล่ะ ไปช่วยพวกเธอที...”
เด็กชายซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของหญิงตั้งครรภ์ ซบหน้าลงกับอกเสื้อเธอ ร้องไห้เบา ๆ
สีหน้าของเฉินกั๋วเหลียงเครียดหนักลงไปอีก
ซูจิ่นซิ่วยืนอยู่หน้าประตูโกดัง ฟังไปได้ไม่กี่คำ สีหน้าก็เปลี่ยนไปด้วย เพราะทิศทางที่หญิงตั้งครรภ์ชี้ไป—โรงพยาบาลร้างทางตะวันตกของเมือง ที่นั่น เป็นสถานที่ที่พืชกลายพันธุ์เติบโตในเรื่องเดิม และเป็นที่อยู่ของผลไม้พลังพิเศษเลื่อนระดับทั้งสองผลด้วย
อูเคอเจียงยืนอยู่ข้าง ๆ เธอ สังเกตเห็นสีหน้าเปลี่ยนไปของเธอ จึงเอียงหน้ามาเล็กน้อย
ซูจิ่นซิ่วลดเสียงลงต่ำ จนมีเพียงสองคนเท่านั้นที่ได้ยิน “คุณชายอู ผลไม้พลังพิเศษที่ฉันเคยบอกคุณ อยู่ที่โรงพยาบาลนั่น”
แววตาของอูเคอเจียงฉายแวววาบ มีเล่ห์เหลี่ยมผ่านเข้ามาในนัยน์ตา
อารมณ์ของหญิงตั้งครรภ์สงบลงเล็กน้อย จึงเล่าทุกอย่างที่เธอรู้อย่างติดขัด