อูเคอเจียงพาซูจิ่นซิ่วและลี่หานมาถึงหน้าโรงพยาบาล ต้นไม้กลายพันธุ์ต้นนั้นก็รออยู่ที่นั่นแล้ว ไม่ใช่ต้นไม้ ไม่ใช่เถาวัลย์ แต่เป็นก้อนเนื้อสีแดงเข้ม เต้นตุบ ๆ บนพื้นราวกับหัวใจ ผิวเต็มไปด้วยเส้นเลือดที่เต้นระริก ทุกครั้งที่หดตัวจะดูดของเหลวข้นหนืดขึ้นมาจากใต้ดิน
กิ่งก้านงอกออกมาจากตัวก้อนเนื้อ บิดเบี้ยวโบกสะบัดกลางอากาศ ปลายแตกเป็นปากห้ากลีบคล้ายดอกไม้ ข้างในอัดแน่นด้วยฟันแหลมเล็ก ๆ
"นี่มันตัวอะไรวะ เป็นลูกผสมระหว่างซอมบี้กับพืชกลายพันธุ์รึเปล่า" ซูจิ่นโม่ขมวดคิ้ว หน้าเหยเกด้วยความรังเกียจ
ซูจิ่นซิ่วยืนอยู่ไกล ๆ สีหน้าไม่สู้ดี
เธอจำได้ว่าในเรื่องเดิม พืชชนิดนี้ไม่ได้แข็งแกร่งถึงขั้นนี้ ไม่สิ คำบรรยายในเรื่องเดิมกับที่เห็นตรงหน้าเป็นคนละชนิดเลย บางทีเส้นเวลาของวันสิ้นโลกอาจเปลี่ยนไป หรือไม่ก็เพราะปรากฏการณ์ผีเสื้อขยับปีกก่อนหน้านี้ของเธอเปลี่ยนแปลงอะไรไปมากเกินไป
"นายแน่ใจนะว่าไอ้ผลไม้พลังพิเศษที่เลื่อนขั้นได้สองระดับมาจากเจ้าพืชกลายพันธุ์นี่" อูเคอเจียงแคลงใจ
ระหว่างกิ่งก้านห้อยผลไม้สีแดงเลือดนกสองผล ขนาดหัวแม่มือ ใต้ฟ้ามัวซัว ทอประกายเย้ายวน
"นั่นแหละ" ซูจิ่นซิ่วลดเสียงต่ำ แววตาฉายความโลภ
"ผลไม้พลังพิเศษ กินแล้วเพิ่มพลังพิเศษได้สองระดับ"
อูเคอเจียงหรี่ตา ไม่พูด ดีดนิ้วส่งเสี้ยนดินพุ่งแทงไปที่รากของพืชกลายพันธุ์ เสี้ยนดินยังไม่ทันแตะพื้น เถาวัลย์เจ็ดแปดเส้นตวัดมาพร้อมกัน เร็วราวกับแส้ อูเคอเจียงเบี่ยงตัวหลบ แต่เส้นหนึ่งยังฟาดเข้าไหล่ เสื้อทหารฉีกเป็นรอยยาว เลือดซึมออกมา
เกาทัณฑ์วารีของซูจิ่นซิ่วยิงใส่เถาวัลย์ ไม่ต่างจากเกาครัน ตัวเถาวัลย์ไม่แม้แต่จะสะท้าน สะบัดกลับมาหาเธอ เธอร้องลั่นกระโดดถอยหลัง ข้อเท้าพลิกล้มลงกับพื้น
ลี่หานพุ่งเข้าใส่ทันที มีดสั้นฟันกิ่งก้านขาด น้ำสีดำกระเซ็นใส่หลังมือ เกิดควันฉี่ ๆ เขาครางฮึดฮัดถอยหลังสองก้าว หลังมือถูกกัดกร่อนเป็นแผล
"ระวัง ของเหลวมันกัดกร่อน!"
ซูจิ่นอวี๋พุ่งเข้ามาจากด้านข้าง พลังธาตุทองห่อหุ้มทั้งแขน ต่อยอัดเข้าข้างก้อนเนื้อ ก้อนเนื้อบุ๋มลงไปแล้วดีดกลับ ส่งเขากระเด็นไปหลายเมตร
"ฟืบ ฉ่าา!"