เช้าวันจันทร์ เยว่ปู้หว่านเพิ่งมาถึงบริษัท ก็ถูกผู้ช่วยพิเศษลู่เรียกไว้
"เลขาเยว่ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ที่ทำงานของคุณจะย้ายไปที่ชั้นหกสิบแปด" สีหน้าของผู้ช่วยพิเศษลู่เคร่งขรึมเช่นเคย แต่ในแววตามีประกายยอมรับที่ยากจะสังเกตเห็น "ปกติข้างกายท่านประธานม่อจะมีแต่ผมกับอาจิ่ว ผู้ช่วยชายสองคน รับผิดชอบงานหลัก ตอนนี้จำเป็นต้องมีเลขาใกล้ตัวเพิ่มอีกหนึ่งคน ดูแลเรื่องจัดระเบียบเอกสาร บันทึกการประชุม และประสานงานธุรการทั่วไป"
เยว่ปู้หว่านชะงักไปครู่หนึ่ง
ชั้นหกสิบแปด? นั่นมันชั้นส่วนตัวของท่านประธานม่อไม่ใช่หรือ?
ผู้ช่วยพิเศษลู่มองเธอแล้วเสริมว่า "นี่เป็นความต้องการของท่านประธานม่อ"
มุมปากของเยว่ปู้หว่านค่อยๆ ยกขึ้น พยายามกดไว้ แต่ก็กดไม่อยู่ เลขาใกล้ตัว! นี่มันตำแหน่งที่เธอปรารถนามาตลอดไม่ใช่หรือ? ยิ่งใกล้ชิดเจ้านายมากเท่าไร การเกาะขาก็ยิ่งมั่นคง
เธอเดินตามผู้ช่วยพิเศษลู่ขึ้นไปยังชั้นหกสิบแปด
ประตูลิฟต์เปิดออก เยว่ปู้หว่านมาที่ชั้นนี้เป็นครั้งแรก ทั้งชั้นเงียบสงัดผิดปกติ ปูพรมสีเทาเข้ม บนผนังแขวนภาพวาดแนวนามธรรมไว้สองสามภาพ ปลายสุดของทางเดินเป็นประตูไม้สีเข้ม — นั่นคือห้องทำงานของม่ออู๋วั่ง
ห้องทำงานของผู้ช่วยพิเศษลู่อยู่ทางซ้ายของทางเดิน ส่วนของอาจิ่วอยู่ทางขวา โต๊ะทำงานใหม่ของเยว่ปู้หว่านถูกจัดไว้ข้างห้องทำงานของม่ออู๋วั่ง แนบชิดกับผนังกระจกบานนั้น
โต๊ะทำงานสีขาวเรียบง่าย ด้านบนวางคอมพิวเตอร์เครื่องใหม่ โทรศัพท์ และชุดเครื่องเขียนชั้นดี บนโต๊ะยังมีช่อกุหลาบขาวสดวางอยู่ในแจกันคริสตัลใส
เยว่ปู้หว่านมองช่อกุหลาบขาวนั้น ใจกระตุกวาบ
สวนในคฤหาสน์ตระกูลม่อปลูกกุหลาบขาวไว้ทั้งนั้น
เธอไม่ได้คิดอะไรมาก วางกระเป๋าลงแล้วนั่งประจำที่
ในห้องทำงานเลขาที่ชั้นหกสิบเจ็ด ข่าวแพร่สะพัดไปแล้ว
"ได้ยินรึยัง? เลขาเยว่ถูกย้ายไปชั้นหกสิบแปดแล้ว!"
"ชั้นหกสิบแปด? นั่นมันชั้นของท่านประธานม่อเองไม่ใช่หรือ?"
"เลขาใกล้ตัวนะ ของเดิมมีแต่ผู้ช่วยพิเศษลู่กับอาจิ่วเท่านั้นที่ได้รับสิทธิ์ระดับนั้น"
"เพราะอะไรกัน? เธอเพิ่งมาอยู่บริษัทได้สามปีเอง..."