ซูจิ่นอวี๋ตามมาติด ๆ ใบหน้าเครียดจัด "เยว่ปู้หว่าน เธอกำเริบเกินไปแล้ว ถึงจะไม่ชอบหวานใจแค่ไหน ก็จะมุ่งเป้าเล่นงานเธอแบบนี้ไม่ได้"
ซูจิ่นเหยียนหอบหายใจ บาดแผลยังเจ็บอยู่ เสียงอ่อนแรงแต่น้ำเสียงแข็งกร้าว "ฉันสั่งให้แกคืนพื้นที่มิติของหวานใจมา ไม่งั้นฉันไม่ปล่อยแกแน่"
ซูจิ่นโม่พิงตัวอยู่กับลี่หาน กัดฟันแน่น
"ส่งคืนมา ไม่งั้นอย่าหวังจะได้ไป"
สมกับเป็นผู้ติดตามของเธอ ไม่ต้องคิดก็เปิดฉากบุกตามทันควัน!
เยว่ปู้หว่านมองคนพวกนี้ แล้วเหลือบมองซูจิ่นซิ่วอีกครั้ง "เธอนี่ไร้เหตุผลจริง ๆ พื้นที่มิติอะไร ฉันเพิ่งรู้ว่าเธอมีพลังพิเศษด้านมิติด้วย? ฉันไม่มีความสามารถทำให้พลังพิเศษหายไปหรอกนะ ถ้ามีจริง ฉันจะทำให้พลังพิเศษของเธอหายไปทั้งหมด ไม่เหลือไว้ให้แม้แต่เสี้ยวหรอก"
"อีกอย่าง เราแยกกันเดิน ถึงตอนนี้เพิ่งเจอกัน หลังจากฉันกลับมาก็อยู่ที่นี่ตลอด หรือว่าฉันสามารถทำของหายข้ามอากาศได้? จะป้ายความผิดก็ใช้สมองบ้าง ชอบโทษฟ้าโทษดินโทษคนอื่น แต่ไม่เคยโทษตัวเอง คิดว่าตัวเองเป็นใคร ทุกคนเป็นแม่เธอหมดเหรอ ต้องมารับผิดชอบให้?" เยว่ปู้หว่านหัวเราะเย็น
"พวกแกนี่โง่จริง ซูจิ่นซิ่วพูดอะไรก็เชื่อหมดไม่ต้องคิด ถ้าเธอบอกให้พวกแกไปกินอุจจาระ พวกแกคงไม่ลังเลที่จะงาบเข้าไปสองถังใหญ่เลยสินะ?"
"พรืด——ฮ่าๆ!" ทหารคนหนึ่งที่กำลังขนย้ายสิ่งของกลั้นไม่อยู่ หัวเราะออกมา
คนข้าง ๆ อีกหลายคนก็กลั้นหัวเราะ ไหล่กระตุกยิก ๆ ถ้ามีอุปกรณ์ที่ใช้ยึดครองพลังพิเศษของคนอื่นได้จริง แล้วจะเหลือไว้ให้อีกทำไม? สมองผู้หญิงคนนี้มีปัญหาหรือเปล่า?
หลินเฟิงกลั้นหัวเราะ พูดจาห้วน ๆ แต่เหตุผลไม่หยาบ!
อูเคอเจียงก็เอือมระอา ผู้หญิงคนนี้สมองคงมีปัญหาแน่ จับใครก็ป้ายความผิดไปหมด
พวกเขาหลายคนโกรธจนหน้าแดงก่ำ ซูจิ่นเหยียน "แถวไหนของแก หวานใจไม่มีทางให้พวกเราไปกินอุจจาระ เราไม่กิน"
ลี่หานเงียบไปครู่หนึ่ง สมองเขาคงดับไปแล้ว พูดแบบนี้ออกมาได้
ใบหน้าของซูจิ่นซิ่วบิดเบี้ยว เธอไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น ร่างกายสั่นเทา ไพ่ตายใบสุดท้ายของเธอ ความภูมิใจในฐานะผู้อยู่เหนือคนในวันสิ้นโลก สูญสิ้นแล้ว อารมณ์เธอแตกสลาย