ในฐานะผู้บำเพ็ญเซียน คนเราควรมองเงินทองเป็นเพียงธุลี
แต่หลังจากเฉินฝานได้ลิ้มรสความหวานชื่นของการมีเงิน เขาถึงได้รู้ว่าเมื่อมีเงินก็เป็นผู้ชายเต็มตัว แต่ถ้าไม่มีเงิน ต่อให้เป็นชายชาตรีก็ลำบาก
ขอเพียงมีทรัพย์สมบัติมากพอ เขาก็สามารถซื้อโอสถวิญญาณสารพัดชนิดมาเร่งความเร็วในการฝึกตนได้
“คุณภาพของสมุนไพรพวกนี้แย่จริง ๆ แต่ด้วยวิชาหลอมโอสถของฉัน อย่างน้อยก็น่าจะหลอมยาบำรุงรากฐานได้สักห้าหกเม็ด”
เฉินฝานมั่นใจเต็มเปี่ยม สมัยอยู่เรือนจำจิ่วโยว เขาฝึกวิชาหลอมโอสถจนไม่รู้ว่าทำสมุนไพรราคาแพงเสียไปมากมายเท่าไร
ถึงอย่างนั้น นักโทษที่คอยหาสมุนไพรมาให้เฉินฝานก็ไม่เคยปริปากบ่นสักคำ ขอแค่ไม่ต้องโดนซ้อมเพิ่ม พวกเขาก็ขอบคุณฟ้าดินแล้ว
ยิ่งเฉินฝานมีพรสวรรค์สูงเป็นทุนเดิม การสั่งสมตลอดสามปีก็ทำให้วิชาหลอมโอสถของเขาแก่กล้าถึงขั้นชำนาญอย่างยิ่ง
เวลาหนึ่งคืนผ่านไปอย่างรวดเร็ว ภายในเตาหลอมโอสถสีแดงฉานมีเสียงดังเปรี๊ยะปร๊ะไม่ขาดสาย
“เปิด!”
เฉินฝานชี้นิ้วไปที่ฝาเตา กลิ่นหอมของโอสถก็พลันอบอวลไปทั่ว
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว—
โอสถภายในเตาพุ่งออกมาเอง
เฉินฝานนับดูแล้วพบว่ามีมากถึงเจ็ดเม็ด!
“มากกว่าที่ฉันคาดไว้หนึ่งเม็ดเสียอีก ไม่เลว ไม่เลว...” เฉินฝานพยักหน้า พอใจอย่างยิ่ง
ขั้นต่อไปก็คือขายยาบำรุงรากฐาน เรื่องนี้เฉินฝานไม่จำเป็นต้องจัดการเอง เขาตั้งใจมอบหมายให้ท่านอู๋ดูแลทั้งหมด
ท่านอู๋เคยเห็นกับตาว่ายาบำรุงรากฐานทรงประสิทธิภาพเพียงใด สำหรับคนธรรมดาแล้ว นี่คือยาเทพที่ช่วยชีวิตได้!