เฉินฝานพยักหน้ายืนยันคำถามของท่านอู๋อย่างหนักแน่น
พอได้รับคำยืนยัน ท่านอู๋ก็รู้สึกราวกับตัวเองกำลังจะเหาะขึ้นฟ้า
เขาเคยเห็นกับตาว่าอะไรคือการ «ชุบชีวิตคนตาย ต่อกระดูกคนเป็น»!
ยาเพิ่มพลังปราณเม็ดเล็ก ๆ สามารถดึงคนที่สิ้นลมหายใจไปแล้ว แถมหัวใจก็แทบไม่เต้น ให้กลับมาจากประตูผีได้อย่างเหลือเชื่อ!
ท่านอู๋ไม่มีวันลืมภาพอันน่าตื่นตะลึงนั้น
ตั้งแต่วินาทีนั้นเป็นต้นมา เฉินฝานก็แทบไม่ต่างจากเทพเจ้าในใจของท่านอู๋!
“ยานั่นคือยาอะไรกัน เก่งกาจขนาดนั้นเลยเหรอ เว่อร์เกินไปหรือเปล่า” หลี่เจาเจาเห็นท่านอู๋ตื่นเต้นขนาดนี้ จึงอดตั้งข้อสงสัยไม่ได้
“คุณหนูหลี่ไม่ได้เห็นกับตาตัวเอง รอถึงวันหน้าก็จะเข้าใจเอง” ท่านอู๋ไม่ได้พูดต่อ ที่สำคัญคือเขาเองก็ไม่รู้ว่ายาวิเศษชนิดนั้นมาจากไหน
ท่านอู๋รู้เพียงว่าเฉินฝานมีอำนาจเหนือธรรมดา อยากให้ใครมีชีวิต คนนั้นก็มีชีวิตต่อได้อย่างดี
ในทางกลับกัน หากเฉินฝานอยากให้ใครตาย คนนั้นก็ต้องตายอย่างแน่นอน!
เรื่องนี้กลายเป็นข้อสรุปร่วมกันในเรือนจำจิ่วโยวมานานแล้ว
ท่านผู้สูงส่งกุมความเป็นความตายของโลกไว้ในมือ!
“จริงเหรอ ฟังดูเหลือเชื่อขนาดนี้ คุณหนูเชื่อไหมคะ” หลี่เจาเจายังไม่ค่อยเชื่อ จึงหันไปมองลั่วเชียนหนิง
“ฉันเชื่อเฉินฝานอยู่แล้ว” ลั่วเชียนหนิงพยักหน้า
หลี่เจาเจาเบ้ปากเงียบ ๆ รู้สึกพูดไม่ออก คุณหนูของตัวเองไปเชื่อใจใครคนหนึ่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไรกัน
เมื่อครู่เฉินฝานเพิ่งเผยพิรุธออกมาอย่างชัดเจนแท้ ๆ
ถ้าเป็นเมื่อก่อน หลี่เจาเจาคงเยาะเย้ยเฉินฝานไปแล้ว แต่พอนึกถึงคำเตือนก่อนหน้านี้ของลั่วเชียนหนิง เธอจึงไม่กล้าพูดอะไร