เวินชิงหลีหันหลังกลับมา ก็ชนเข้ากับสายตาคมเข้มที่ร้อนแรงและซ่อนเร้นของชายหนุ่ม จนเธอต้องกลั้นหายใจชั่วขณะ
ไม่อาจสบตากับเขาได้นาน เธอจึงก้มขนตายาวลง พยายามสะบัดมือที่เขากุมไว้แน่นให้หลุด
"ลู่เจิง นายปล่อยฉันก่อนสิ"
แต่เขากลับยิ่งแนบอกเข้ามาใกล้แผ่นหลังของเธอ แม้จะมีเสื้อผ้ากั้นอยู่ แต่เธอก็สัมผัสได้ถึงความร้อนจากผิวของเขาอย่างชัดเจน
ราวกับลาวา ร้อนผ่าวจนแทบไหม้
"พรุ่งนี้ฉันจะไปแล้ว วันนี้อย่าผลักไสฉันอีกเลย" เสียงทุ้มต่ำแหบพร่าดังขึ้นเหนือศีรษะของเธอ
เวินชิงหลีวุ่นวายใจจนทำอะไรไม่ถูก เธอรู้ดีว่าไม่ควรปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป แต่ก็อดที่จะละโมบหลงใหลไม่ได้
"แต่เราตกลงกันแล้วว่าจะหย่า แล้วแบบนี้มันไม่เหมาะสม"
ฝ่ามือใหญ่กดลงบนบ่าเรียวบางของเธอ พลางหมุนตัวเธอกลับมา เผชิญหน้ากัน
"ยังไม่หย่าไม่ใช่หรือ?"
เวินชิงหลีเงยขนตายาวมองเขา สายตาทอดลงบนคางเรียวได้รูปที่ดูสุขุมเย็นชานั้น "นาย...อยากทำอะไร?"
นิ้วเรียวของเขาสางผมยาวที่ปรกอยู่ข้างแก้มเธอออก "วันนี้ เรามาอยู่ด้วยกันให้ดีๆ หน่อย"
เวินชิงหลีรู้สึกจุกที่จมูก ไม่อาจปฏิเสธได้อีก จึงตอบรับเสียงสั่นเครือ "ที่นี่ไม่ไกลจากอำเภอ หลังจากนายอาบน้ำเสร็จ เราไปดูหนังด้วยกันสักเรื่องไหม"
ลู่เจิงพยักหน้า แล้วหันหลังเดินเข้าห้องน้ำไป
เวินชิงหลีทรุดตัวนั่งลงที่ขอบเตียง หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูหนังที่เข้าฉายล่าสุด
บังเอิญมีหนังแนวสืบสวนคดีฆาตกรรมอยู่เรื่องหนึ่ง งั้นเดี๋ยวไปดูเรื่องนี้ก็แล้วกัน