เหล่าขุนนางแอบฟังเสียงในใจ กระหน่ำกอดขาองค์หญิง

ตอนที่ 24 เหล่าขุนนางแอบฟังเสียงในใจ กระหน่ำกอดขาองค์หญิง

8 นาที· 1.9K คำ

เหล่าขุนนางบุ๋นบู๊และคุณหนูตระกูลใหญ่ต่างจมดิ่งอยู่ในบทกวีอันน่าตื่นตะลึงเมื่อครู่ เนิ่นนานกว่าจะเรียกสติกลับคืนมาได้

มีเพียงฮ่องเต้จิ่งหยวนที่สีหน้าเรียบเฉย ความเคลิบเคลิ้มเมื่อครู่เลือนหายไปจนหมดสิ้น

เพราะพระองค์ทรงสังเกตเห็นเรื่องหนึ่งอย่างเฉียบไว

วันนี้ฉู่เหยียนเหยียนสวมกระโปรงหรูฉวินแขนกว้างสีม่วงไล่เฉดขาว ชายกระโปรงลากพื้นอย่างสง่างาม ข้างขมับประดับดอกไม้สีม่วงอ่อนชิ้นเล็กละเอียด ผมดำขลับเกล้าเป็นเปียยาวเรียบลื่นเป็นเงางามทอดลงบนบ่า

ดวงตาของเด็กสาวใสกระจ่าง คิ้วตาแฝงความสูงศักดิ์และสง่างามของบุตรีเอกตระกูลใหญ่ ยามไม่เอื้อนเอ่ยวาจาก็เย็นเยียบดุจเซียนใต้แสงจันทร์ งดงามประณีตและเหนือโลกีย์

ครั้นมองลู่จิ้งเซียวที่ยืนอยู่ข้างกาย

เด็กหนุ่มสวมชุดรัดกุมสีม่วงดำ ตัดเย็บแนบกาย เน้นให้เห็นบ่ากว้างเอวสอบและรูปร่างสูงสง่าดุจต้นสน ผมดำสนิทรวบสูงเป็นหางม้า เผยลำคอเรียวยาวและเส้นสายคมชัด คิ้วตาลึกล้ำเฉียบคม ใบหน้าขาวเย็นหล่อเหลา

ความองอาจเย่อหยิ่งอันหล่อหลอมจากตระกูลขุนศึก ผสานกับความปราดเปรียวของวัยหนุ่มและความทะนงตนของบุตรชายคนโตตระกูลใหญ่ เย็นเยียบแต่สะดุดตา

ทั้งสองยืนเคียงกัน คนหนึ่งอ่อนโยนงดงามในสีม่วงขาว อีกคนเย็นชาองอาจในสีม่วงดำ

บุคลิกส่งเสริมกัน สีสันเข้าคู่ลงตัว

มองไปทั่วท้องพระโรง แขกเหรื่อต่างสวมอาภรณ์สีสันฉูดฉาดแตกต่างกัน มีเพียงทั้งสองคนที่สวมชุดสีม่วงในเฉดเดียวกัน

เป็นสีชุดคู่รักชัด ๆ สะดุดตาจนไม่มีอะไรจะสะดุดตาไปกว่านี้แล้ว!

แววตาฮ่องเต้จิ่งหยวนหม่นลง ระฆังเตือนภัยในพระทัยพลันดังลั่น

ไม่ชอบมาพากล

ช่างไม่ชอบมาพากลยิ่งนัก

เด็กทั้งสองคนนี้คงลอบมีใจให้กันมานานแล้วกระมัง ถึงได้ตกลงกันล่วงหน้าแม้กระทั่งชุดที่จะสวมมาร่วมงานเลี้ยง?

ยิ่งทอดพระเนตรก็ยิ่งอัดอั้น ยิ่งมองก็ยิ่งขัดหูขัดตา พระองค์จึงเหลือบมองขันทีไห่ที่อยู่ข้างกายอย่างไม่ใส่ใจ พร้อมบุ้ยพระพักตร์ไปทางทั้งสองอย่างแยบยล

ขันทีไห่ติดตามฮ่องเต้มาหลายปี จึงเข้าใจทันที เขาถอยออกจากฝูงชนอย่างไร้สุ้มเสียง ก่อนลอบจัดการตามรับสั่ง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป