ภายในห้องอุ่นของตำหนักคุนหนิง บรรยากาศพลันตึงเครียดขึ้นมา
องค์หญิงสี่เติบโตมาท่ามกลางความมั่งคั่งสูงศักดิ์ เป็นที่รักใคร่ทะนุถนอมของผู้คนมาแต่เยาว์ ไม่เคยมีผู้ใดกล้าขัดคอนางต่อหน้าธารกำนัลหรือทำให้นางเสียหน้า
วันนี้ฉู่เหยียนเหยียนโต้ตอบนางอย่างแข็งกร้าวทุกถ้อยคำ ฉีกหน้าความเย่อหยิ่งของนางจนไม่เหลือชิ้นดี
ฮองเฮาทอดพระเนตรธิดาของตนโวยวายอาละวาดต่อหน้าผู้คน ก็ทรงปวดพระทัยอยู่ไม่น้อย
เดิมทีเป็นการซักถามเรื่องเลือกพระชายาให้องค์ชายรอง กลับถูกนางก่อกวนจนวุ่นวายไปหมด ช่างไร้กิริยานัก
ฮองเฮาทรงข่มความจนพระทัย ก่อนหันไปหาเซียวฉางเล่ออีกครั้ง แล้วตรัสด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“คุณหนูเซียว คำถามของเปิ่นกงเมื่อครู่ เจ้ายังมิได้ตอบ”
เซียวฉางเล่อใจว้าวุ่นอยู่บ้าง ตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
หากเอ่ยชมอย่างตรงไปตรงมาและเผยความในใจ ก็จะเป็นดังที่องค์หญิงสี่ตรัส กลายเป็นผู้มีชื่อเสียงฉาวโฉ่ว่าประจบราชวงศ์ หวังเกาะกิ่งสูงด้วยเล่ห์เหลี่ยม
แต่หากจงใจตีตัวออกห่างและปฏิเสธ นางกับฉู่มู่หรานก็จะไม่มีวันได้สานสัมพันธ์กันอีก
หลังครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง นางเงยหน้าขึ้น แววตาสงบนิ่งจริงจัง ทุกถ้อยคำชัดถ้อยชัดคำ
“องค์ชายรองทรงสง่างามผ่องใส พระอุปนิสัยจริงใจมั่นคง หม่อมฉันเลื่อมใสและปรารถนาจะได้ใกล้ชิดเพคะ”
ฉู่เหยียนเหยียนที่อยู่ข้าง ๆ ถึงกับงงงัน
【??? สง่างามผ่องใสเหรอ?】
【พี่ชายรองที่ชอบเล่นละครและก่อเรื่องคนนั้นน่ะนะ จะไปคู่ควรกับคำสี่คำนี้ตรงไหน! พี่ฉางเล่อมีฟิลเตอร์หนาเกินไปแล้ว!】
อีกด้านหนึ่ง พอองค์หญิงสี่ได้ยินคำพูดนี้ เพลิงโทสะก็พุ่งสูงเสียดฟ้า!
นางทำท่าจะฟาดโต๊ะลุกขึ้นทันที อ้าปากด่าทอ เตรียมจะเหยียดหยามเซียวฉางเล่ออย่างสาสม