“ท่าปราชญ์เฉินมั่นใจไหมว่าจะเข้าไปในหมู่บ้านประมงนั้นได้”
“ท่านยังค้นหาวิธีอยู่ แต่ท่านบอกว่าเรื่องนี้น่าจะเกี่ยวข้องกับกฎแห่งกาลเวลา โอกาสที่จะเข้าไปข้างในได้มีน้อยมาก”
กฎแห่งกาลเวลาหรือ
สีหน้าของจั่วชิงบึ้งตึงขึ้นทันที
เมื่อไหร่ที่เรื่องมันเกี่ยวข้องกับกฎ แปลว่าเรื่องนั้นได้ล้ำเลยขอบเขตที่มนุษย์จะจัดการไหวแล้ว แม้แต่สุดยอดมนุษย์ ถ้ายังไม่ก้าวเข้าถึงขั้นบำเพ็ญเทพและควบคุมกฎได้ ก็สั่นคลอนกฎแต่อย่างใดไม่ได้เลย
ส่วนหวังเมี่ยน คนเดียวในต้าเซี่ยที่มีซากปรักหักพังเทพแห่งกาลเวลา ตอนนี้ก็ยังคงหายสาบสูญไปไม่รู้ชะตากรรม
แม้หวังเมี่ยนจะกลับมา ก็ไม่จำเป็นว่าจะทำอะไรกฎนี้ได้ ซากปรักหักพังเทพที่ควบคุมเวลากับกฎแห่งกาลเวลาเป็นสองระดับที่ต่างกันคนละชั้น ไม่ต้องพูดถึงว่าตอนนี้หวังเมี่ยนเพิ่งอยู่ที่ระดับจุดสุดยอดของ “ไคลน์” การจะทำลายกฎแห่งกาลเวลาเป็นไปไม่ได้เลย
ขณะที่จั่วชิงกำลังใคร่ครวญ ผู้พิทักษ์รัตติกาลคนหนึ่งเดินเร่งฝีเท้าเข้ามา ส่งเอกสารในมือให้เขา
“ผู้บัญชาการจั่ว ค้นเจอแล้วครับ”
“เจอจุดเชื่อมโยงระหว่างเฉินลู่กับหมู่บ้านประมงนั้นแล้วสินะ”
“ใช่ครับ เฉินลู่เข้ามาอยู่กับผู้พิทักษ์รัตติกาลมากว่า 50 ปีแล้ว ยุคสมัยนานเกินไป ค้นแฟ้มประวัติของเขายุ่งยากหน่อย แต่ก็หาเจอจนได้”
ผู้บัญชาการจั่วรับเอกสารมาแล้วเปิดอ่านอย่างถี่ถ้วน
“บ้านเกิดของเฉินลู่คือหมู่บ้านประมงเล็ก ๆ ในอำเภอหนิงชาง จากที่อยู่ที่เขากรอกไว้ในสมัยนั้น ตรงกับตำแหน่งของหมู่บ้านประมงครั้งนี้”