เสียงของจารึกเทพคลุมฉลองเสื้อเหลืองดังจบลง ร่างของคนแปลกหน้าทีละคนสองคนก็เดินออกมาจากความมืด จนแน่นขนัดเต็มถนนด้านหลัง
คนเหล่านั้น ล้วนถูก "หายนะแห่งจิต" ของจารึกเทพคลุมฉลองเสื้อเหลืองควบคุม ถูกดึงมาจากที่ต่าง ๆ พวกเขามาถึงถนนสายนี้ แล้วคุกเข่าลงกราบไหว้เบื้องหลังเขาอย่างเงียบงันราวกับน้ำขึ้นทะเล หน้าผากแนบแน่นกับพื้น ราวกับบรรดาผู้รับใช้ที่สั่นสะท้าน กำลังถวายความภักดีแด่เจ้านายของตน
ในประเทศนี้ ทุกคนต้องเคารพบูชาเทพเจ้า
และผู้ทูนสารของเทพที่อาละวาดอยู่ในโลกมนุษย์ ย่อมเป็นตัวแทนแห่งเจตจำนงของเทพ พวกเขาคือสิ่งที่ทุกคนต้องเกรงกลัว ต่อเนื่องกันมาจากรุ่นสู่รุ่น ความเกรงขามและการเชื่อฟังโดยไม่มีเงื่อนไขนี้ ได้ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัว
และความหวาดกลัว ก็คือ "อาหาร" ของหายนะแห่งจิต
ในจำนวน 3224 คนที่อยู่ในรัศมี 10 กิโลเมตร มีถึง 3192 คนที่เข้าเงื่อนไข "หวาดกลัวการมีอยู่ของเขาจากแก่นลึกของหัวใจ" ซึ่งหมายความว่า นอกจากคน 3192 คนนี้จะตายหมดทุกคนแล้ว จารึกเทพคลุมฉลองเสื้อเหลืองจะไม่มีวันตาย
นี่คือเหตุผลที่จารึกเทพหมายเลข 2 ในบรรดาจารึกเทพทั้งเจ็ดคือ "หายนะแห่งจิต" ซึ่งยุ่งยากที่สุด
ความแข็งแกร่งเช่นนี้ ที่จริงไม่ได้มาจากพลังของจารึกเทพคลุมฉลองเสื้อเหลืองเอง แต่เป็นผลจากประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม และสภาพแวดล้อมของประเทศนี้
ถ้าโยนเขาไปที่ต้าเซี่ย แทบจะไม่มีใครกลัวผู้ใช้วจนะศักดิ์สิทธิ์อะไรหรอก จำนวนคนที่จะถูกเขาทำเป็นร่างจริงก็จะนับได้ไม่ถึงสิบ อยากฆ่าเขาก็ง่ายดายเหมือนพลิกมือ แต่ในประเทศที่บูชาเทพแบบตอนนี้ ด้วยสถานะผู้ทูนสารของเทพ ไม่ว่าเขาจะไปที่ไหน ก็มีแพะรับบาปให้ยืนตายแทนแบบไม่รู้จบ!