“อาชญากรระดับ[ผีปีศาจดุร้าย] อามามิยะ ฮารูกิ ฮารุกิ” จารึกเทพคลุมโค้งสีเหลืองวางดวงแหวนแสงในดวงตาซ้ายล็อกเป้ามาที่ตัวอาเมมิยะ ฮารุกิ แล้วเอ่ยเรียบ ๆ “ถ้าเป็นเมื่อกี่ปีก่อน ถ้าอาจารย์ของนายถือดาบเล่มนี้มาสู้กับฉัน อาจมีลุ้นสู้เสมอกันก็เป็นได้ แต่นาย…ยังไม่มีคุณสมบัติพอ”
ดวงตาของอามามิยะ ฮารุกิ ขมวดเข้าเล็กน้อย แววสู้ศึกลุกโชนขึ้นในเรียวตา “ไม่ลอง แล้วจะรู้ได้ไง?”
เสียงพูดจางลง เงาตัวเขาสั่นหวือแล้วหายวับไปจากม่านฝน ต่อมาแสงดาบพาดผ่านอากาศ ฟันเข้าหาผู้ประกาศโองการเทพชุดเหลืองด้วยมุมที่พลิกแพลงเจนจัดจนคาดไม่ถึง
ดวงแหวนแสงในตาของจารึกเทพคลุมโค้งสีเหลืองล็อกมุมหนึ่ง วงล้อแสงในสองมือยกขึ้นรับดั่งสายฟ้า ปะทะกับดาบยาวสีน้ำเงินเข้มเป๊ะฉับเสมือนล่วงรู้อนาคตมาก่อน เขามองใบหน้าเคร่งเครียดของอามามิยะ ฮารุกิ ที่อยู่เบื้องหลังดาบ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเหยเก
"วิชาดาบของนาย รวมถึงวิธีใช้[อาเมะบาเระ] ล้วนอาจารย์ของนายสอนมาทั้งนั้น สมัยนั้นเขาแพ้ให้ฉันมานับไม่ถ้วน ฉันจำแนวทางของพวกนายได้หมดทุกกระบวนท่า ดาบของนาย…ทำร้ายฉันไม่ได้หรอก"
วงล้อแสงกระหน่ำ[อาเมะบาเระ]ออก หมัดขวาของผู้ใช้วจนะศักดิ์สิทธิ์ชุดคลุมสีเหลืองพุ่งตรงเข้าหน้าของอามามิยะ ฮารุกิ วงแหวนแสงจ้าพาดผ่านอากาศเป็นเส้นโค้งสีทอง จนตาของอามามิยะมืดวูบไปเล็กน้อย
เขากัดฟันแน่น ฝืนความปวดแสบปวดร้อนในดวงตา จับตามวิถีของวงแหวนแสง ยกดาบยาวขึ้นรับอีกครั้งราวดั่งสายฟ้าผ่า หวุดหวิดสุดขีดจนแทบเอาชีวิตไม่รอด แต่ก็ยังรอดรับไว้ได้
ปัง—!!
จารึกเทพคลุมโค้งสีเหลืองเหมือนรู้ทันท่าเตะของเขามาแต่แรก หันข้างกลางสายฝน เหวี่ยงขาเต็มแรงกระแทกเข้ากลางอกของอามามิยะ ฮารุกิ เสียงดังสนั่นหมองทึบ!