ห้วงหมอก
น่านฝั่งญี่ปุ่น
ลมบ้าหมู่ซัดสาดคลื่นทะเล ม้วนตัวคำรามก้องใต้ท้องฟ้าอันเงียบงัน ท่ามกลางหมอกของมิดขอบดำนั้น จุดแสงไฟหนึ่งลอยขึ้นมาให้เห็นอย่างลับ ๆ
นั่นคือเรือลำหนึ่ง ตัวเรือไม่ใหญ่นัก สั่นคลอนแรงพลิกพลิ้วไปตามคลื่น บนหัวเรือ ร่างหญิงสาวในชุดฮั่นเปาสีน้ำเงินเข้มยืนนิ่งอยู่ที่นั่นพร้อมกล่องดำยาวเรียวในมือ ไม่ว่าคลื่นจะซัดเข้าใส่ดาดฟ้าเรือเพียงใด เธอก็มั่นคงดั่งหินก้อนยักษ์
น้ำทะเลไหลย้อนกลับลงทะเลจากดาดฟ้าเรือ ร่างหญิงสาวแห้งเป็นผงชิดไม่มีความชื้นติดตัวสักนิด เธอกระทั่งไม่แม้แต่จะเหลือบมองน้ำทะเลเหล่านั้น เพียงจ้องมองไปยังห้วงหมอกเบื้องหน้า ที่ปลายหมอกนั้น เงาแผ่นดินหรูหราปรากฏขึ้นเป็นระยะ ๆ
อู๋เซียงหนานยืนอยู่ในห้องเรือ ควบคุมเรือไปพร้อมกับหันสายตามองหญิงสาวที่หัวเรือ สีหน้าเต็มไปด้วยความช่วยไม่ได้
"เด็กผู้หญิงคนนี้...ไม่เอาชีวิตมาวางเดิมพันจริง ๆ นะเนี่ย"
เขาก้มมองแผนที่ทะเลข้าง ๆ ตอนนี้พวกเขาใกล้จะข้ามผ่านน่านน้ำแห่งนี้เข้าสู่แผ่นดินญี่ปุ่นแล้ว และจุดนัดพบกับสมาคมซ่างเสวียที่จั่วชิงพูดถึง ก็น่าจะอยู่แถว ๆ นี้เช่นกัน...
ขณะที่อู๋เซียงหนานกำลังสังเกตรอบด้านอย่างพิถีพิถัน จุดสีแดงเม็ดหนึ่งพุ่งขึ้นบนจอเป็นพับ วิ่งเข้ามาหาเรือจากด้านไกลด้วยความเร็วน่าตกใจ!
มันเร็วเกินไป เร็วเกินกว่าพาหนะทางทะเลใด ๆ จะทำได้ และยิ่งไม่เหมือนมนุษย์เสียอีก อู๋เซียงหนานหันไปมองทิศที่จุดแดงพุ่งเข้ามา เห็นเพียงกลางคลื่นที่ม้วนตัว เงาร่างหนึ่งดั่งลูกศรขาวกำลังพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว!