เมื่อไม่มีทางเลือก เมอร์ลินจึงต้องตกลงกฎกันสามข้อกับทั้งสองคน
พูดง่าย ๆ ก็คือ จะตีกันได้ แต่ห้ามใช้พลังเทพ ห้ามใช้ซากปรักหักพังเทพ ห้ามรบกวนการทำงานและการพักผ่อนของพนักงานดูแลคนอื่น สถานที่ทำได้แค่ในลานบ้านเท่านั้น ช่วงเวลาที่อนุญาตให้ตีกันคือเช้า 9 โมงถึง 11 โมงครึ่ง กับบ่าย 3 โมงถึง 5 โมงครึ่ง
อย่าถามว่าทำไมต้องรอบ่าย 3 โมงถึงจะเริ่มตีกันได้ ถามก็คือเมอร์ลินต้องงีบ
เช่นกัน อย่าถามว่าทำไมกลางคืนถึงห้ามตีกัน เพราะเมอร์ลินต้องเข้านอนเร็ว
เพราะเวลาสองคนนี้ตีกัน ถึงแม้จะไม่ใช้พลังเทพ แต่ก็ยังมีเสียง เมอร์ลินใช้เวทมนตร์กันเสียงหลับได้เอง แต่เขาจะไปคาดเวทมนตร์กันเสียงให้พนักงานดูแลคนอื่นทุกคนได้ยังไง?
หลังจากกฎเหล่านี้มีผล ก็ไม่รู้ทำไม บรรยากาศถึงได้เริ่มแปลก ๆ ขึ้นมา
โดยปรากฏการณ์โดยรวมคือ ทุกเช้า 9 โมง กิลกาเมชจะเดินออกจากห้องพักมาตรงเวลา
ส่วนซุนหงอคงจะถือเหยือกเหล้ามานั่งรอที่ระเบียงแต่เช้า เหมือนรอเขาอยู่แล้ว
พอกิลกาเมชออกมา ซุนหงอคงก็วางเหยือกเหล้าลงเงียบ ๆ แล้วเริ่มจ้องหน้ากัน
จ้องกันสามวินาที สีหน้าทั้งคู่ก็เริ่มขึ้นสีเพลิง มองหน้ากันไม่สบายตา แล้วกระโดดลงลานพร้อมกันเป็นเผาะเดียว เริ่มตีกันกันโดยไม่พูดอะไรสักคำ
ภาพนี้ดูรุนแรงมาก แต่กลับให้ความรู้สึกกลมกลืนอย่างประหลาดโดยไม่ทราบสาเหตุ
เหมือนพี่น้องรักกันดีคู่หนึ่งออกจากห้องพร้อมกัน มองหน้ากันหนึ่งครั้ง