"นั่นมันที่ไหนน่ะ?" ไป่หลี่พ่างพ่างแหงนมองไปจากระยะไกล "เป็นหมู่บ้านเหรอ?"
"เป็นหมู่บ้านชาวประมง" เฉาหยวนก้มมองแผนที่ คิ้วขมวดเล็กน้อย "บนแผนที่ไม่ได้ระบุว่ามีหมู่บ้านชาวประมงอยู่ตรงนี้นี่นา... หรือว่าเพราะขนาดเล็กเกินไป เลยหลุดไป?"
"ที่นี่ตำแหน่งอยู่ไกลล้ำเกินไป ไม่มีแม้แต่ถนนลาดยางสักทาง ถ้าจะเดินไปย่านเมืองจากตรงนี้ ต้องเดินอย่างน้อยก็กว่า 5 ชั่วโมง ยิ่งไปกว่านั้นหมู่บ้านชาวประมงแห่งนี้ก็ไม่ได้ใหญ่โตอะไร ไม่ถูกบันทึกลงแผนที่ก็ไม่แปลก" อันชิงอวี๋หยุดชั่วครู่ แล้วเสริมประโยคขึ้นอย่างเยือกเย็น
"แน่นอน ก็อาจมีสาเหตุอื่นแอบแฝงอยู่ก็ได้..."
ไป่หลี่พ่างพ่างสะดุ้งเฮือก "นายพูดแบบนี้เดี๋ยวฉันรู้สึกว่าหมู่บ้านชาวประมงนี่มันยิ่งอาถรรพ์ขึ้นอีกนะ... เราจะเข้าไปจริง ๆ เหรอ?"
"แน่นอนว่าต้องเข้า อดีตและอนาคตของหมู่บ้านชาวประมงแห่งนี้มั่วซั่วไปหมด มันก็บอกอะไรบางอย่างอยู่แล้ว การหายตัวไปของทีม[หน้ากาก]ต้องเกี่ยวข้องกับที่นี่แน่นอน" หลินชีเย่กล่าวอย่างมั่นใจ "แต่ก่อนหน้านั้น เราควรส่งข่าวไปที่กองบัญชาการก่อน เผื่อไว้ก็ดี"
หลินชีเย่ควักโทรศัพท์ออกมา ติดต่อกับจั่วชิง เล่าตำแหน่งและสถานการณ์ปัจจุบันของตนให้ฟังโดยย่อ แล้วจึงวางสาย
"ไปกันเถอะ เข้าไปดูซิว่าหมู่บ้านชาวประมงนี่มันพิเศษตรงไหน..."
หลินชีเย่และพวกจัดของเรียบร้อยแล้วก้าวเดินตรงไปยังหมู่บ้านชาวประมงที่อยู่ไกลออกไป คลื่นน้ำในความมืดซัดสาดเข้าฝั่ง แสงไฟที่กะพริบวูบวาบยามค่ำคืนอยู่ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ปลดปล่อยกลิ่นอายที่ชวนขนลุก