โรงพยาบาลโรคจิตกับบทเรียนสังหารเทพ

ตอนที่ 600 ใต้ม่านฝน

6 นาที· 1.5K คำ

รูม่านตาของหลินชีเย่หดตัวลงเล็กน้อย

ร่างกายของทูตสาส์นเทพทำจากวัสดุชนิดใดไม่อาจรู้ได้ นอกจากจะรับดาบฟันของหลินชีเย่ได้อย่างง่ายดายแล้ว ยังสามารถกั้นการสำรวจด้วยพลังจิตได้ทุกรูปแบบ แม้หลินชีเย่จะพยายามใช้พลังจิตไล่สัมผัสโครงสร้างร่างกายของเขา ก็ถูกสกัดไว้ที่ผิวนอกเท่านั้น

แต่สิ่งหนึ่งที่ยืนยันได้คือ ทูตสาส์นเทพผู้นี้ในระดับหนึ่ง ไม่ใช่มนุษย์แท้อีกต่อไปแล้ว

เพราะมนุษย์ธรรมดาเป็นไปไม่ได้ที่จะฉายภาพจากกล้องวงจรปิดออกมาจากดวงตา

มนุษย์ดัดแปลงงั้นรึ?

เพียงแค่ความคิดนี้ผุดขึ้นในใจของหลินชีเย่ ทูตสาส์นเทพในฉลองพระองค์สีขาวก็ก้าวออกไปหนึ่งก้าว ย่างก้าวของเขาไม่กว้างนัก แต่ในชั่ววูบวาบเดียวก็พุ่งไปข้างหน้าเกือบร้อยเมตร ปรากฏตัวตรงหน้าหลินชีเย่ทันที!

วงแสงสีขาวในดวงตาซ้ายของเขาล็อกเป้าไปที่ใบหน้าของหลินชีเย่ และดาบในมือเขาที่ชื่อว่า[จ่านไป๋]

“ดาบที่เมินเฉยต่อปริภูมิ… เป็นหนึ่งในเก้าดาบแห่งสะท้านวิญญาณงั้นรึ ไม่ใช่แล้ว ดาบเล่มนี้ไม่มีดวงวิญญาณดาบ” ผู้ใช้วจนะศักดิ์สิทธิ์ขมวดคิ้วเล็กน้อย ท่าทางเกิดข้อสงสัยขึ้นมา

เขาส่ายหน้าแล้วถอดถอนว่า “ของที่ผู้รุกรานพกมา ช่างเข้าใจยากเสียจริง ๆ”

วินาทีถัดมา ดวงตาของเขาหดแคบลง คมฟันไร้รูปร่างที่น่าสะพรึงสุดขีดก่อตัวขึ้นตรงหน้าเขา แผ่กลิ่นอายอันตรายถึงชีวิตออกมา ในชั่วขณะนั้นเองหลินชีเย่ก็เหวี่ยง[จ่านไป๋]ในมือขวางไว้ด้านหน้าราวสายฟ้าแลบ

ตึง—!!

ฟันดำไร้รูปร่างปะทะเข้ากับใบดาบ[จ่านไป๋]สะเทือนดาบทั้งเล่มสั่นรุนแรง แต่สิ่งที่แปลกประหลาดคือ หลินชีเย่กลับไม่รู้สึกถึงแรงส่งผ่านใด ๆ มาจากมือที่กำด้ามดาบ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป