“สวัสดีค่ะ วันนี้ขนมหวานทั้งร้านลดเหลือเจ็ดส่วน จะให้ดูเมนูไหมคะ?”
“ขออภัยที่รบกวนนะคะ ขนมหวานทั้งร้านลดเหลือเจ็ดส่วนค่ะ ขอบคุณค่ะ”
“ยินดีต้อนรับสู่ร้านอาหารธีมเมดเลิฟไลฟ์ สามคนทางนี้เลยค่ะ~”
“สวัสดีค่ะ สนใจขนมหวานกับเมดไหมคะ?”
หน้าประตูร้านกาแฟเมดที่แผดเผาไปด้วยแสงไฟ ร่างหนึ่งในชุดตุ๊กตาแมวสีชมพูถือใบปลิวกองใหญ่ ยืนอยู่ริมถนนพูดคุยอย่างมีมารยาทกับพวกคนเดินผ่านไปมาสองคน
“ลิน นี่ร้านเมดนะเรา จะเข้าไปดูกันไหม?” หญิงสาวผมทองในชุดเมดชุดเดียวกันเหลียวมองร้านนี้ด้วยดวงตาเป็นประกายวิบวับ
“เถอะเถอะ เงินเดือนเดือนนี้ยังไม่ออกเลย ไม่มีตังกินร้านหรอก แถมพวกนี้ก็ไม่เข้าใจหรอกว่าเมดแท้จริงคืออะไร ฟังนะ เมดโดยแท้ไม่ได้มีแค่...”
ข้างกายเธอ อีกหนึ่งพนักงานออฟฟิศสายตาปลาตายสวมแว่นหิ้วถุงข้างกล่อง เดินไปพร้อมพูดไป
มองดูคนสองคนนั้นจากไป หลินชีเย่ในชุดตุ๊กตาแมวสีชมพูถอดใจถอดหายใจยาว
ไม่นานนัก เขาก็เดินไปหาคนเดินถนนอีกคนหนึ่ง เอ่ยอย่างอ่อนโยน
“สวัสดีครับ สนใจร้านอาหารธีมเมดไหมครับ?”
“ขอโทษนะ ไม่ล่ะ...”
กริ๊ง—!
เสียงพูดยังไม่ทันจบ ดังเสียงกระดิ่งลมแผ่วเบาดังก้องขึ้นกลางอากาศ
สีหน้าของชายคนนั้นเปลี่ยนทันที!
เขาถอยหลังอย่างรวดเร็วหนึ่งก้าว แล้วคว่ำตัวลงคาราบาพผูกหน้าหลินชีเย่ หน้าผากแนบพื้น ร่างกายสั่นเทา
การกราบไหว้ใหญ่ฉับพลันนี้ ทำให้หลินชีเย่อึ้งยืนค้างไปครู่หนึ่ง เขาถือใบปลิวแล้วเอ่ยอย่างอึดอัด