ช่วงเวลานี้เอง หลินชีเย่ในที่สุดก็นึกออกว่าเคยได้ยินชื่อนี้จากที่ไหน
หลูเป่าโย่ว คือลูกชายของหลูชิว ผู้บัญชาการชั่วคราวแห่งด่านเฉินหลง
ในตอนนั้น ถ้าไม่ใช่หลูชิวที่ใช้ยาอัญเชิญปีศาจส่งข้อมูลออกไปภายนอก ด่านเฉินหลงย่อมถูกตีทลายแน่ และหายนะครั้งใหญ่ก็จะบังเกิดขึ้นจากเรื่องนี้…เขาคือผู้ช่วยชีวิตที่แท้จริงจากหายนะครั้งนั้น
ตอนที่หลินชีเย่เห็นศพของหลูชิวที่กำแพงด้านนอก เพื่อนร่วมทีมของเขาเคยเล่าให้ฟังว่า หลูชิวมีลูกชายที่อยู่ในวัยก้าวร้าวคนหนึ่ง ชื่อหลูเป่าโย่ว ตอนนั้นหลินชีเย่ยังเคยคิดเลยว่า ถ้ามีโอกาสได้เจอทายาทของเขา จะได้ช่วยเหลืออะไรสักอย่าง
แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่า การได้เห็นชื่อหลูเป่าโย่วอีกครั้ง กลับเป็นบนรายชื่อการรวบรวมทหารใหม่ของผู้พิทักษ์รัตติกาล
“เขามีส่วนเกี่ยวข้องกับผู้พิทักษ์รัตติกาลได้ยังไง?” หลินชีเย่ถามอย่างสงสัย “พ่อของเขาเล่าเรื่องผู้พิทักษ์รัตติกาลให้เขาฟังหรือเปล่า?”
“ไม่ใช่” หยวนกังส่ายหัว “ธรรมชาติของงานผู้พิทักษ์รัตติกาล นายก็รู้อยู่แล้ว ก่อนจะถูกย้ายไปด่านเฉินหลง พ่อของเขาอย่างหลูชิวต้องประจำการอยู่ตามเมืองอื่นตลอดหลายปี ทั้งที่บ้านอยู่ไกล แถมไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะต้องสละชีวิต เขาจึงแทบไม่มีโอกาสได้กลับบ้านเลย ครั้งล่าสุดที่กลับไปเยี่ยมเมียกับลูก คงเป็นเมื่อสามปีก่อนแล้ว…
ส่งผลให้ตั้งแต่หลูเป่าโย่วเกิดมา ก็แทบไม่เคยเห็นหน้าพ่อกี่ครั้ง สภาพการเติบโตของเขาไม่ต่างจากครอบครัวเลี้ยงเดี่ยวเลย
ในสายตาของเขา พ่อของเขาก็แค่คนขี้ขลาดที่ทิ้งเมียทิ้งลูก เขาจึงเติบโตมาพร้อมกับความเกลียดชังที่มีต่อพ่อมาตลอด ยิ่งถึงวัยรุ่นที่ก้าวร้าวเข้าไปอีก นิสัยก็ร้อนระอา ชอบทำเรื่องที่…เกินขอบเขตออกไปบ่อยครั้ง