ทหารใหม่จำนวนมากกำมือโกยอาวุธแน่น ไหลบ่ากันเข้ามาจากปากทางเข้า พุ่งเข้าโจมตีใจกลางถ้ำเก็บสมองไปพร้อมกับเจตนาสังหารที่เปี่ยมล้น
“ผู้อำนวยการ พวกมันเยอะแยะไปหมด ฉันตกใจจะแย่แล้ว……” อาจูเกาะแนบอยู่บนใยแมงมุม มองเหล่าทหารใหม่ที่แววตาเปี่ยมไปด้วยเจตนาสังหาร แล้วส่งเสียงในใจไปหาหลินชีเย่อย่างน่าสงสาร
และแล้วเสียงหนึ่งก็ดังก้องกลับมาในหูของมัน
“เธอไม่ต้องร่วมรบ เดี๋ยวฉันจัดการทำพวกทหารใหม่ให้หมดสติแล้ว เธอรีบใช้ใยแมงมุมมัดพวกมันไว้ให้แน่นพอ จำไว้ว่าต้องมัดให้แน่นหนาเป็นพิเศษ อย่าให้ใครจับผิดได้”
“เอ๊ะ? รับทราบ!”
อาจูเชื่อฟังคลานกลับไปแนบกลางใยแมงมุม
ท่ามกลางฝูงชน ร่างคลุมเสื้อคลุมสีแดงเข้มก้าวออกจากกลางห้วงอากาศ มาปรากฏโดยตรงที่แนวหลังกลางของทหารใหม่ที่พุ่งเข้ามา
ตำแหน่งนี้เลือกได้แม่นยำเยี่ยงนั้น ในหมู่ทหารใหม่ พวกที่เลือดเดือดที่สุดและมั่นใจในฝีมือตนเองมากที่สุดล้วนวิ่งนำอยู่ด้านหน้าทั้งหมด ส่วนพวกแนวหลังกลางส่วนใหญ่คือพวกที่ถูกขวัญกำลังใจของกลุ่มหน้าดลใจจึงค่อยเข้าร่วมกองบุกตามมา ทั้งฝีมือและจิตใจยังเป็นรองอยู่ขั้นหนึ่ง
การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของหลินชีเย่ทำให้พวกเขาตกใจสะดุ้ง บ้างก็เริ่มตื่นตระหนกกันไปคนละแบบ
ในเวลาเดียวกัน มือขวาของหลินชีเย่ที่วางคาบไว้บนด้ามจ่านไป๋ตลอดเวลา ค่อย ๆ ชักออกจากฝักอย่างช้า ๆ
แนวโค้งรอยดาบสีหิมะขาววาบออกมาโดยมีหลินชีเย่เป็นศูนย์กลาง โดยไม่สนระยะทาง กวาดคลุมครอบทหารใหม่รอบตัวเขาแทบทั้งหมดพร้อมกัน การโจมตีที่มาอย่างไม่ทันตั้งตัวนี้ทำพวกทหารใหม่เกือบ 70 เปอร์เซ็นต์หมดสติล้มลงคล้ายน้ำขึ้นน้ำลง