เงาสองร่างดำดิ่งลงใต้ผืนน้ำทะเลโดยตรง
หลินชีเย่ยื่นมือออกไป ลากวาดอะไรบางอย่างกลางสายน้ำ ไม่ถึงครู่ วงเวทขนาดมโหฬารก็ค่อย ๆ เปิดออก ร่างของสัตว์ทะเลหลายตัวปรากฏขึ้นในน้ำ มีทั้งหมึกยักษ์ตัวใหญ่มหึมา ปลาไหลสีเงินที่มีสายฟ้าซ่ารอบกาย และเต่าทะเลที่ตัวเล็กแต่ความเร็วสูงเหลือเกิน
สัตว์ทะเลเหล่านี้ลอยค้างอยู่ในห้วงน้ำลึกสีครามเข้ม พร้อมกันนั้นก็พยักตัวคำนับหลินชีเย่เล็กน้อย ก่อนทยอยแยกย้ายกันกระจายออกไปคนละทิศละทาง
ในบรรดาพนักงานดูแลของโรงพยาบาลจิตเวชทวยเทพ ก็มีเหล่า "ปริศนา" ที่เคลื่อนไหวได้อย่างอิสระในทะเลอยู่ไม่น้อย ในสภาพแวดล้อมแบบนี้ พวกมันมีความคล่องตัวเหนือกว่าหลินชีเย่เองหลายเท่า การให้พวกมันช่วยค้นหาจึงทำให้ประสิทธิภาพสูงขึ้นอย่างมาก
หลินชีเย่โบกมือเรียกปลาโคมไฟตัวหนึ่งที่ตัวใหญ่เท่าเรือสำราญ อีกฝ่ายว่ายนำหน้ามาหยุดอยู่ใต้ตัวของหลินชีเย่กับเจียหลันทันที รับภาระน้ำหนักของทั้งคู่ไว้บนหลัง ก่อนว่ายนำออกไปอย่างรวดเร็ว
เหตุผลที่เลือกปลาโคมไฟตัวนี้เป็น "พาหนะประจำตัว" ของหลินชีเย่ ก็เพราะแสงจากโคมไฟของมันสามารถไล่ผืนน้ำทะเลออกไปได้ ต่อให้ดำลงไปลึกแค่ไหน มันก็สามารถสร้างพื้นที่ที่เหมือนกับอยู่บนบกได้อย่างอิสระ
แสงสีเหลืองอ่อนจากโคมไฟไล่ความมืดมิดและผืนน้ำในห้วงสมุทรลึกออกไป หลินชีเย่กระจายพลังจิตออกไปรอบด้าน ค้นหาบริเวณทะเลรอบตัวราวกับเรดาร์
"ข้างล่างนี่ลึกจัง"
เจียหลันก้มมองลงไปด้านล่าง นอกจากผืนน้ำทะเลที่มืดสนิทเกือบดำแล้ว ไม่เห็นสิ่งอื่นใดอีกเลย