เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง——!!
เสียงระเบิดดังต่อเนื่องกันจากชายขอบโตเกียว แสงเพลิงเจิดจ้าปนกับควันดกลอยขึ้นฟ้าอย่างช้า ๆ
แรงสั่นสะเทือนขนาดนี้เพียงพอจะดึงดูดความสนใจของชาวโตเกียวเกือบทั้งเมือง แต่กลับไม่มีใครกล้าเข้าไปใกล้ทิศทางนั้น แม้แต่ตำรวจโตเกียวก็เพียงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม จ้องมองมาทางนี้อย่างเงียบงัน……
เพราะนั่นคือการต่อสู้ระหว่างท่านผู้ใช้วจนะศักดิ์สิทธิ์กับอาชญากรระดับ[โกะอาคุ] ซึ่งไม่ใช่เรื่องที่พวกเขาจะมีส่วนร่วมได้เลย
สมรภูมิ
นกกระดาษนับหมื่นนับแสนพัดวนไปทั่วฟ้าดินราวกับพายุเฮอริเคน ผู้ใช้วจนะศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ถูกทะเลนกกระดาษนี้แบ่งแยกออกจากกัน สายตาที่มองไปทางไหนก็ไม่อาจเห็นร่องรอยของผู้ใช้วจนะศักดิ์สิทธิ์ด้วยกันเองหรือยูริ โคคุเท็ตสึได้เลย ราวกับถูกทะเลนกกระดาษกลืนกินจนหมดสิ้น
แม้สำหรับพวกเขาแล้ว การทำลายนกกระดาษเหล่านี้เป็นแค่เรื่องง่ายดายเพียงงกนิ้ว แต่ทว่า……พวกเขาทำไม่ได้
เพราะตัวพวกเขาเองก็แยกไม่ออกว่าตอนนี้ตนกำลังอยู่ท่ามกลางนกกระดาษจริง ๆ หรืออยู่ท่ามกลางนกกระดาษลวงตาที่[เมโด]สร้างขึ้น แม้จะบังคับตัวเองกำจัดนกกระดาษรอบตัวให้หมดสิ้น ก็ยังจะมีนกกระดาษไร้จุดจบกองทับถมเข้ามาไม่สิ้นสุด
คอมโบของ[ชิซูรุ]+[เมโด]สามารถแยกสมรภูมิของผู้ใช้วจนะศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ออกจากกันได้อย่างสำเร็จ
แม้เพียงครั้งเดียวที่ยูริ โคคุเท็ตสึเกิดความตั้งใจจะสังหารผู้ใช้วจนะศักดิ์สิทธิ์คนใดคนหนึ่ง อีกฝ่ายก็จะตื่นจากมายากลนั้นทันที แต่อย่างน้อยมันก็รับประกันได้ว่าเขาจะไม่ถูกล้อมด้วยทั้งสี่พร้อมกัน และด้วยพลังของ[อาเมะคุดาเระ]และ[เชือกดำ] แม้ต้องเผชิญการโจมตีจากผู้ใช้วจนะศักดิ์สิทธิ์สองคนพร้อมกัน เขาก็ไม่เป็นรอง