“แม้จะเป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ ก็ไม่ได้สมบูรณ์แบบ โดยเฉพาะหลังรองรับมนุษย์ไว้มากมายขนาดนี้ ย่อมต้องมีรอยแตกหักเหลืออยู่ เชื่อมต่อออกไปด้านนอก
ส่วน ‘พลร่ม’ ก็คือผู้ที่ถูกส่งมาเพื่อค้นหารอยแตกหักเหล่านั้น
เมื่อราวแปดเดือนก่อน ประธานสมาคมได้จัดการส่ง ‘พลร่ม’ ถึง 133 คน ออกเดินทางจากหลายทิศทางเพื่อค้นหารอยแตกของ ‘วงมนุษย์’ ในญี่ปุ่น จนถึงเมื่อเดือนก่อน พลร่ม 132 คนล้วนล้มเหลว แต่มีพลร่ม 1 คนที่ยังไม่กลับมา และอุปกรณ์ระบุพิกัดบนตัวเขาก็หายไปจากแผนที่อย่างสิ้นเชิง……
พวกเราจึงคาดว่า เขาน่าจะลอดเข้าไปได้สำเร็จ”
“เขาเข้าไปข้างใน ‘วงมนุษย์’ ได้สำเร็จเหรอ?” อู๋เซียงหนานลังเลยอยู่ครู่ ก็ยังถามออกมา “ถ้ามีแค่ตัวเขาคนเดียวที่ลอบเข้าไป จะไม่ถูกจับได้เหรอ? นั่นเป็นดินแดนที่เขาไม่คุ้นเคยเลยสักนิด แถมที่นั่นยังต้องอยู่ใต้การจับตามองของเหล่าเทพแห่งทากามางาฮาระด้วยสิ”
“อย่าดูเบาความเป็นมืออาชีพของพวกเรา” อัศวินพูดขึ้นอย่างจริงจัง “‘พลร่ม’ ทุกคนได้รับการฝึกอย่างเป็นระบบก่อนออกเดินทาง ใช้ภาษาญี่ปุ่นได้คล่องแคล่วสมบูรณ์แบบ แถมยังศึกษาพฤติกรรมและนิสัยของคนญี่ปุ่นมาอย่างดี จับคู่กับทักษะการซ่อนตัวและต่อต้านการติดตามชั้นเลิศ จะถูกจับได้ง่าย ๆ ไม่ได้หรอก”
“อ๋อ อย่างนั้นสินะ……”
“เมื่อ ‘พลร่ม’ ลงพื้นแล้ว จะใช้อุปกรณ์พิเศษค้นหาตำแหน่งรอยแตกภายใน ‘วงมนุษย์’ แล้วติดตั้งระบบระบุพิกัดไว้ใกล้ ๆ รอยแตกนั้น จากนั้น ก็ถึงตา ‘ยามเฝ้าประตู’ ทำงาน