หลินชีเย่มองลูกค้าสองคนที่จู่ ๆ ก็ตื่นเต้นขึ้นมาก็งงเป็นไก่ตาแตก
แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังทำหน้าที่ "พนักงานบริการ" ของตัวเอง พาทั้งสองไปยังที่นั่ง ทันทีที่นั่งลง สองสาวก็หยิบมือถือออกมา ถ่ายรูปคู่กับหลินชีเย่อย่างบ้าคลั่ง
คิ้วหลินชีเย่ขมวดมั่นอีกครั้ง
"ขอโทษนะ ที่นี่ห้ามถ่ายรูป" เขาพูดอย่างสุภาพ
คุณสึเนะตะทำปากยื่น "ถ่ายแค่ไม่กี่รูปเอง มันน่ากลัวอะไรหรอกน่า"
สายตาหลินชีเย่เยือกเย็นลงทันที เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ปฏิเสธไม่ได้ "ฉันพูดอีกครั้ง ที่นี่ ห้ามถ่ายรูป"
"……" หัวใจคุณสึเนะตะเต้นรัว "ได้ ได้ค่ะ! ฉันจะลบทิ้งหมดเลย!"
ลูกค้าทั้งสองลบรูปให้หลินชีเย่ดูจนหมดเกลี้ยง สีหน้าของหลินชีเย่จึงอ่อนลง
เขาเปิดเมนูราคาเครื่องดื่มแล้วถาม "ว่ามา อยากดื่มอะไร"
"คุณอาซาบะใช่ไหมคะ" เพื่อนสนิทถามเบา ๆ อย่างหวาด ๆ "ถ้าเราสั่งเหล้า คุณจะได้เปอร์เซ็นต์ใช่ไหม คุณช่วยนั่งดื่มกับเราได้ไหม"
"ได้ นี่คือหน้าที่ของฉัน" หลินชีเย่พยักหน้า
"ฉันเอาอันนี้ อันนี้! อันนี้ด้วย! กับอันนี้!"
เพื่อนสนิทของเธอตื่นเต้นขึ้นมาทันที สั่งเหล้าราคาแพงติด ๆ กันหลายขวด แล้วหยิบบัตรออกจากกระเป๋าสตางค์ ยื่นให้ลุงเคียวสุเกะที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ทันที
มุมปากหลินชีเย่กระตุกเบา ๆ
เงินที่รวมกันของเหล้าขนาดนี้ สำหรับเขาถือว่าเป็นเงินก้อนโตทีเดียว…… คิดว่าน่าจะเท่ากับการยืมเงินมิยะมะ ฮารุกิราว 20 กว่าครั้งได้เลยมั้ง?